अथ भय-हास्यजम् - हास्याद् भयेन जनिताज् जनितं भय-हास्यजम् । तद् द्विधा मुखम् अङ्गं तु तद् द्वयं पूर्ववत् त्रिधा ॥स्र्स् १।४९४॥ २७५ मुख्यं भय-हास्यजं, यथा- क्षेत्राधीश-शुना नवेन विकृताकारैक-विद्वेषिणा घोरारावम् अभिद्रुतस्य विकटैः पश्चात् पदैर् गच्छतः । पा पा पाहि फहीति सत्वरतरं व्यस्ताक्षरं जल्पतो दृष्ट्वा भृङ्गिरिटेर् दशां पशुपतिः स्मेराननः पातु वः
atha bhaya-hāsyajam - hāsyād bhayena janitāj janitaṃ bhaya-hāsyajam | tad dvidhā mukham aṅgaṃ tu tad dvayaṃ pūrvavat tridhā ||SRs 1.494|| 275 mukhyaṃ bhaya-hāsyajaṃ, yathā- kṣetrādhīśa-śunā navena vikṛtākāraika-vidveṣiṇā ghorārāvam abhidrutasya vikaṭaiḥ paścāt padair gacchataḥ | pā pā pāhi phahīti satvarataraṃ vyastākṣaraṃ jalpato dṛṣṭvā bhṛṅgiriṭer daśāṃ paśupatiḥ smerānanaḥ pātu vaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.