तत्त्व-ज्ञानाद्, यथा- प्राप्ताः श्रियः सकल-काम-दुघास् ततः किं न्यस्तं पदं शिरसि विद्विषतां ततः किम् । संमानिताः प्रणयिनो विभवैस् ततः किं कल्पं स्थितं तनु-भृतां तनुभिस् ततः किम् ॥स्र्स् २।१०॥ (वैराग्य-शतक ६७) किं विद्यासु विशारदैर् अपि सुतैः प्राप्ताधिक-प्रश्रयैः किं दारैर् अभिरूप-रूप-चरितैर् आत्मानुकूलैर् अपि । किं कार्यं चिर-जीवितेन विगत-व्याधि-प्रचारेण वा दारिद्र्योपहतं यद् एतद् अखिलं दुःखाय मे केवलम्
tattva-jñānād, yathā- prāptāḥ śriyaḥ sakala-kāma-dughās tataḥ kiṃ nyastaṃ padaṃ śirasi vidviṣatāṃ tataḥ kim | saṃmānitāḥ praṇayino vibhavais tataḥ kiṃ kalpaṃ sthitaṃ tanu-bhṛtāṃ tanubhis tataḥ kim ||SRs 2.10|| (vairāgya-śataka 67) kiṃ vidyāsu viśāradair api sutaiḥ prāptādhika-praśrayaiḥ kiṃ dārair abhirūpa-rūpa-caritair ātmānukūlair api | kiṃ kāryaṃ cira-jīvitena vigata-vyādhi-pracāreṇa vā dāridryopahataṃ yad etad akhilaṃ duḥkhāya me kevalam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.