इति चिन्तयन्ती वधूर् दृष्ट्वा प्रियं न किम् अपि संस्मरति ॥) अत्र प्रिय-दर्शन-जनितं जाड्यं पूर्व-चिन्तित-क्रिया-विस्मरणेन व्यज्यते । अप्रिय-श्रवणाद्, यथा- आपुच्छन्तस्य बहू गमिदुं दैअस्स सुणिअ अद्धोत्तिम् । अणुमंणिदुं न जाणै ण निवारेदुं परवसा उबह
iti cintayantī vadhūr dṛṣṭvā priyaṃ na kim api saṃsmarati ||) atra priya-darśana-janitaṃ jāḍyaṃ pūrva-cintita-kriyā-vismaraṇena vyajyate | apriya-śravaṇād, yathā- āpucchantasya bahū gamiduṃ daiassa suṇia addhottim | aṇumaṃṇiduṃ na jāṇai ṇa nivāreduṃ paravasā ubaha
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.