आपदो, यथा- सुरत-श्रम-सम्भृतो मुखे ध्रियते स्वेद-लवोद्गमोऽ पि ते । अथ चास्तमिता त्वम् आत्मना धिग् इमां देह-भृताम् असारताम् ॥स्र्स् २।१२॥ (रघु। ८।५७) विप्रयोगाद्, यथा- यय्सां ते दिवसास्तया सह मया नीता यथा स्वे गृहे यत्-सम्बन्धि-कथाभिर् एव सततं दीर्घाभिर् अस्थीयते । एकः सम्प्रति नाशित-प्रियतमस् ताम् एव रामः कथं पापः पञ्चवटीं विलोकयतु वा गच्छत्व् असम्भाव्य वा ॥स्र्स् २।१३॥ (उराच। २।२९) अत्र सीता-विप्रयुक्तस्य रामस्य वाग्-आरम्भ-सूचितेनात्मावमाननेन निर्वेदः प्रतीयते । ईर्ष्यया, यथा- कुर्युः शस्त्र-कथाम् अमी यदि मनोर् वंशे मनुष्याङ्कुराः स्याच् चेद् ब्रह्म-गणोऽ यम् आकृति-गणस् तत्रेष्यते चेद् भवान् । सम्राजां समिधां च साधकतमं धत्ते छिदाकारणं धिङ् मौर्वी-कुश-कर्षणोल्बण-किण-ग्रन्थिर् ममायं करः
āpado, yathā- surata-śrama-sambhṛto mukhe dhriyate sveda-lavodgamo' pi te | atha cāstamitā tvam ātmanā dhig imāṃ deha-bhṛtām asāratām ||SRs 2.12|| (raghu. 8.57) viprayogād, yathā- yaysāṃ te divasāstayā saha mayā nītā yathā sve gṛhe yat-sambandhi-kathābhir eva satataṃ dīrghābhir asthīyate | ekaḥ samprati nāśita-priyatamas tām eva rāmaḥ kathaṃ pāpaḥ pañcavaṭīṃ vilokayatu vā gacchatv asambhāvya vā ||SRs 2.13|| (u.rā.ca. 2.29) atra sītā-viprayuktasya rāmasya vāg-ārambha-sūcitenātmāvamānanena nirvedaḥ pratīyate | īrṣyayā, yathā- kuryuḥ śastra-kathām amī yadi manor vaṃśe manuṣyāṅkurāḥ syāc ced brahma-gaṇo' yam ākṛti-gaṇas tatreṣyate ced bhavān | samrājāṃ samidhāṃ ca sādhakatamaṃ dhatte chidākāraṇaṃ dhiṅ maurvī-kuśa-karṣaṇolbaṇa-kiṇa-granthir mamāyaṃ karaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.