यथा- दशरथ-कुले सम्भूतं माम् अवाप्य धनुर्धरं दिनकर-कुलास्कन्दी कोऽ यं कलङ्क-नवाङ्कुरः । इति न वनिताम् एतां हन्तुं मनो विचिकित्सते यद् अधिकरणं धर्म-स्थीयं तवैव वचांसि नः ॥स्र्स् २।१६१॥ (अरा। २।६२) अथ (२४) धृतिः- ज्ञान-विज्ञान-गुर्वादि-भक्ति-नानार्थ-सिद्धिभिः । ७६ लज्जादिभिश् च चित्तस्य नैस्पृह्यं धृतिर् उच्यते
yathā- daśaratha-kule sambhūtaṃ mām avāpya dhanurdharaṃ dinakara-kulāskandī ko' yaṃ kalaṅka-navāṅkuraḥ | iti na vanitām etāṃ hantuṃ mano vicikitsate yad adhikaraṇaṃ dharma-sthīyaṃ tavaiva vacāṃsi naḥ ||SRs 2.161|| (a.rā. 2.62) atha (24) dhṛtiḥ- jñāna-vijñāna-gurvādi-bhakti-nānārtha-siddhibhiḥ | 76 lajjādibhiś ca cittasya naispṛhyaṃ dhṛtir ucyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.