इभ-कुम्भ-तुङ्ग-कठिनेतरेतर- स्तन-भार-दूर-विनिवारितोदराः । परिफुल्ल-गण्ड-फलकाः परस्परं परिरेभिरे कुकुर-कौरव-स्त्रियः ॥स्र्स् २।१७२॥ (माघे १३।१६) मित्र-सङ्गमः पूज्यादि-सङ्गमादीनाम् अप्य् उपलक्षणम् । पूज्य-सङ्गमेन, यथा- युगान्त-काल-प्रतिसंहृतात्मनो जगन्ति यस्यां सविकासम् आसत । तनौ ममुस् तत्र न कटभ-द्विषस् तपधनाभ्यागम-सम्भवा मुदः ॥स्र्स् २।१७३॥ (शिव। १।२३) देव-प्रसादाद्, यथा- तस्याः प्रसन्नेन्दु-मुखः प्रसादं गुरुर् नृपाणां गुरवे निवेद्य । प्रहर्ष-चिह्नानुमितं प्रियायै शशंस वाचा पुनरुक्तयेव ॥स्र्स् २।१७४॥ (रवं। २।६८) आदि-शब्दाद् गुरु-राज-प्रसादादयः । गुरु-प्रसादाद्, यथा- अस्मद्-गोत्र-महत्तरः क्रतु-भुजाम् अद्यायम् आद्यो रविर् यज्वानो वयम् अद्य ते भगवती भूर् अद्य राजन्वती । अद्य स्वं बहु मन्यते सहचरैर् अस्माभिर् आखण्डलो येनैतावद् अरुन्धती-पतिर् अपि स्वेनानुगृह्णाति नः ॥स्र्स् २।१७५॥ (अरा। १।१८) राज-प्रसादाद्, यथा- प्रीतिर् अस्य ददतोऽ भवत् तथा येन तत्-प्रिय-चिकीर्षवो नृपाः । स्पर्शितैर् अधिकम् आगमन् मुदं नाधिवेश्म-निहितैर् उपायनैः ॥स्र्स् २।१७६॥ (शिव। १४।४७) अथ (२६) औत्सुक्यम्- कालाक्षमत्वम् औत्सुक्यम् इष्ट-वस्तु-वियोगतः । तद्-दर्शनाद् रम्य-वस्तु-दिदृक्षादेश् च तत्-क्रियाः ॥स्र्स् २।१७७॥ ८१ त्वरानवस्थितिः शय्या-स्थितिर् उत्तान-चिन्तने । शरीर-गौरवं निद्रा-तन्द्रा-निःश्वसितादयः ॥स्र्स् २।१७८॥ ८२ तत्र इष्ट-वस्तु-वियोगात्- संक्षिप्यन्ते क्षन इव कथं दीर्घ-यामा त्रियामा सर्वावस्थास्व् अहर् अपि कथं मन्द-मन्दातपं स्यात् । इत्थं चेतश् चटुल-नयने दुर्लभ-प्रार्थनं मे गाढोष्माभिः कृतम् अशरणं त्वद्-वियोग-व्यथाभिः ॥स्र्स् २।१७९॥ [मेदू। २।४८] तत्र इष्ट-वस्तु-दर्शनात्- आयाते दयिते मनोरथ-शतैर् नीत्वा कथञ्चिद् दिनं गत्वा वास-गृहं जडे परिजने दीर्घां कथां कुर्वति । दष्टास्मीत्य् अभिधाय सत्वर-पदं व्याधूय चीनांशुकं तन्वङ्ग्या रति-कातरेण मनसा नीतः प्रदीपः शमम् ॥१७९॥ [अमरु ७७] रम्य-दिदृक्षया, यथा- कृतावशेषेण सविभ्रमेण निष्कीलितेनाध्वनि पूरितेन । प्रसाधनेनाच्युत-दर्शनाय पुर-स्त्रियः शिश्रियिरे गवाक्षान्
ibha-kumbha-tuṅga-kaṭhinetaretara- stana-bhāra-dūra-vinivāritodarāḥ | pariphulla-gaṇḍa-phalakāḥ parasparaṃ parirebhire kukura-kaurava-striyaḥ ||SRs 2.172|| (māghe 13.16) mitra-saṅgamaḥ pūjyādi-saṅgamādīnām apy upalakṣaṇam | pūjya-saṅgamena, yathā- yugānta-kāla-pratisaṃhṛtātmano jaganti yasyāṃ savikāsam āsata | tanau mamus tatra na kaṭabha-dviṣas tapadhanābhyāgama-sambhavā mudaḥ ||SRs 2.173|| (śi.va. 1.23) deva-prasādād, yathā- tasyāḥ prasannendu-mukhaḥ prasādaṃ gurur nṛpāṇāṃ gurave nivedya | praharṣa-cihnānumitaṃ priyāyai śaśaṃsa vācā punaruktayeva ||SRs 2.174|| (ra.vaṃ. 2.68) ādi-śabdād guru-rāja-prasādādayaḥ | guru-prasādād, yathā- asmad-gotra-mahattaraḥ kratu-bhujām adyāyam ādyo ravir yajvāno vayam adya te bhagavatī bhūr adya rājanvatī | adya svaṃ bahu manyate sahacarair asmābhir ākhaṇḍalo yenaitāvad arundhatī-patir api svenānugṛhṇāti naḥ ||SRs 2.175|| (a.rā. 1.18) rāja-prasādād, yathā- prītir asya dadato' bhavat tathā yena tat-priya-cikīrṣavo nṛpāḥ | sparśitair adhikam āgaman mudaṃ nādhiveśma-nihitair upāyanaiḥ ||SRs 2.176|| (śi.va. 14.47) atha (26) autsukyam- kālākṣamatvam autsukyam iṣṭa-vastu-viyogataḥ | tad-darśanād ramya-vastu-didṛkṣādeś ca tat-kriyāḥ ||SRs 2.177|| 81 tvarānavasthitiḥ śayyā-sthitir uttāna-cintane | śarīra-gauravaṃ nidrā-tandrā-niḥśvasitādayaḥ ||SRs 2.178|| 82 tatra iṣṭa-vastu-viyogāt- saṃkṣipyante kṣana iva kathaṃ dīrgha-yāmā triyāmā sarvāvasthāsv ahar api kathaṃ manda-mandātapaṃ syāt | itthaṃ cetaś caṭula-nayane durlabha-prārthanaṃ me gāḍhoṣmābhiḥ kṛtam aśaraṇaṃ tvad-viyoga-vyathābhiḥ ||SRs 2.179|| [me.dū. 2.48] tatra iṣṭa-vastu-darśanāt- āyāte dayite manoratha-śatair nītvā kathañcid dinaṃ gatvā vāsa-gṛhaṃ jaḍe parijane dīrghāṃ kathāṃ kurvati | daṣṭāsmīty abhidhāya satvara-padaṃ vyādhūya cīnāṃśukaṃ tanvaṅgyā rati-kātareṇa manasā nītaḥ pradīpaḥ śamam ||179|| [amaru 77] ramya-didṛkṣayā, yathā- kṛtāvaśeṣeṇa savibhrameṇa niṣkīlitenādhvani pūritena | prasādhanenācyuta-darśanāya pura-striyaḥ śiśriyire gavākṣān
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.