अत्र प्रौढ-कवि-समय-प्रसिद्ध-मार्गानुसारिणो वक्तुः परिमित-द्रव्य-वादिनि कणादे महत्य् असूया मूढतम-धीर् इति वाग्-आरम्भेण व्यज्यते । पर-शौर्येण, यथा- स्त्री-मात्रं ननु ताटका भृगु-सुतो रामस् तु विप्रः शुचिर् मारीचो मृग एव भीति-भवनं वाली पुनर् वानरः । भोः काकुत्स्थ विकत्थसे किम् अथ वा वीरो जितः कस् त्वया दोर्-दर्पस् तु तथापि ते यदि समं को-दण्डम् आरोपय
atra prauḍha-kavi-samaya-prasiddha-mārgānusāriṇo vaktuḥ parimita-dravya-vādini kaṇāde mahaty asūyā mūḍhatama-dhīr iti vāg-ārambheṇa vyajyate | para-śauryeṇa, yathā- strī-mātraṃ nanu tāṭakā bhṛgu-suto rāmas tu vipraḥ śucir mārīco mṛga eva bhīti-bhavanaṃ vālī punar vānaraḥ | bhoḥ kākutstha vikatthase kim atha vā vīro jitaḥ kas tvayā dor-darpas tu tathāpi te yadi samaṃ ko-daṇḍam āropaya
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.