अत्र हितोपदेशानादराधिरूढस्य प्रतिनायक-गतस्य गर्वस्य शान्तिर् आमूलम् उन्मूल्यत इति वाग्-आरम्भेण व्यज्यते । शवलत्वं तु भावानां संमर्दः स्यात् परस्परम् ॥स्र्स् २।२३५॥ १०४ यथा- को वा जेष्यति सोम-वंश-तिलकान् अस्मान् रण-प्राङ्गणे हन्तास्मासु पराङ्मुखो हत-विधिः किं दुर्गम् अध्यास्महे । अस्मत्-पूर्व-नृपान् असौ निहतवान् दीर्घान् धिग् अस्मद्-भुजान् किं वाक्यैर् अनपोत-सिंह-नृपतेः सेवैव कृत्यं परम्
atra hitopadeśānādarādhirūḍhasya pratināyaka-gatasya garvasya śāntir āmūlam unmūlyata iti vāg-ārambheṇa vyajyate | śavalatvaṃ tu bhāvānāṃ saṃmardaḥ syāt parasparam ||SRs 2.235|| 104 yathā- ko vā jeṣyati soma-vaṃśa-tilakān asmān raṇa-prāṅgaṇe hantāsmāsu parāṅmukho hata-vidhiḥ kiṃ durgam adhyāsmahe | asmat-pūrva-nṛpān asau nihatavān dīrghān dhig asmad-bhujān kiṃ vākyair anapota-siṃha-nṛpateḥ sevaiva kṛtyaṃ param
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.