हृत्-तापात्, यथा- एतत् कृत्वा प्रियम् अनुचित-प्रार्थना-वर्तम्नो मे सौहार्दाद् वा विधुर इति वा मय्य् अनुक्रोश-बुद्ध्या । इष्टान् देशान् जलद विहर प्रावृषा सम्भृत-श्रीर् माभूद् एवं क्षणम् अपि च ते विद्युता विप्रयोगः ॥स्र्स् २।२४॥ (मेदू। २।५५) दौर्गन्ध्याद्, यथा- दीना दीन-मुखैः स्वकीय-शिशुकैर् आकृष्ट-जीर्णाम्बरा क्रोशद्भिः क्षुधितरि निरन्नपिठरा नेक्ष्येत चेद् गेहिनी । याच्ञा-दैन्य-भयेन गद्गद-गलत्-त्रुट्यद्-विलीनाक्षरं को देहीति वदेत् स्व-दग्ध-जठरस्यार्थे मनस्वी पुमान्
hṛt-tāpāt, yathā- etat kṛtvā priyam anucita-prārthanā-vartamno me sauhārdād vā vidhura iti vā mayy anukrośa-buddhyā | iṣṭān deśān jalada vihara prāvṛṣā sambhṛta-śrīr mābhūd evaṃ kṣaṇam api ca te vidyutā viprayogaḥ ||SRs 2.24|| (me.dū. 2.55) daurgandhyād, yathā- dīnā dīna-mukhaiḥ svakīya-śiśukair ākṛṣṭa-jīrṇāmbarā krośadbhiḥ kṣudhitari nirannapiṭharā nekṣyeta ced gehinī | yācñā-dainya-bhayena gadgada-galat-truṭyad-vilīnākṣaraṃ ko dehīti vadet sva-dagdha-jaṭharasyārthe manasvī pumān
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.