सा किं षष्ठं मृगयते कुतो मृष्टं च बहुकं च ॥] नीली-रागस् तु यः सक्तो नापैति न च दीप्यते ॥स्र्स् २।२७६॥ १२१अ यथा- यदैव पूर्वे जनने शरीरं सा दक्ष-रोषात् सुदती ससर्ज । तदा-प्रभृत्य् एव विमुक्त-सङ्गः पतिः पशूनाम् अपरिग्रहोऽ भूत् ॥स्र्स् २।२७७॥ (कुसं। ३।५३) अत्र पशुपति-चित्त-रागः सती-सङ्गमाभाव-निश्चयेनापि नापैति । विषयाभावान् न प्रकाशते च । अचिरेणैव संसक्तश् चिराद् अपि न नश्यति । १२१ अतीव शोभते योऽ सौ माञ्जिष्ठो राग उच्यते
sā kiṃ ṣaṣṭhaṃ mṛgayate kuto mṛṣṭaṃ ca bahukaṃ ca ||] nīlī-rāgas tu yaḥ sakto nāpaiti na ca dīpyate ||SRs 2.276|| 121a yathā- yadaiva pūrve janane śarīraṃ sā dakṣa-roṣāt sudatī sasarja | tadā-prabhṛty eva vimukta-saṅgaḥ patiḥ paśūnām aparigraho' bhūt ||SRs 2.277|| (ku.saṃ. 3.53) atra paśupati-citta-rāgaḥ satī-saṅgamābhāva-niścayenāpi nāpaiti | viṣayābhāvān na prakāśate ca | acireṇaiva saṃsaktaś cirād api na naśyati | 121 atīva śobhate yo' sau māñjiṣṭho rāga ucyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.