अत्र पार्वती-परमेश्वरयो रतिः शरीरैक्य-सम्बन्धेन यावद्-आश्रय-वृत्तिः अनुभूत-सर्व-रागोपप्लवतया स्व-संवेद्य-दशा-प्रकाशित-नित्य-भोग-रूपा अश्रान्त-रोमाञ्चादिभिर् अनुभावैर् व्यज्यते । अन्ये प्रीतिं रतेर् भेद्म् आमनन्ति न तन्-मतम् । १२३ असम्प्रयोग-विषया सेयं हर्षान् न भिद्यते ॥२८०॥ अथ हासः- भाषणाकृति-वेषाणं क्रियायाश् च विकारतः । १२४ लौल्यादेश् च परस्थानाम् एषाम् अनुकृतेर् अपि
atra pārvatī-parameśvarayo ratiḥ śarīraikya-sambandhena yāvad-āśraya-vṛttiḥ anubhūta-sarva-rāgopaplavatayā sva-saṃvedya-daśā-prakāśita-nitya-bhoga-rūpā aśrānta-romāñcādibhir anubhāvair vyajyate | anye prītiṃ rater bhedm āmananti na tan-matam | 123 asamprayoga-viṣayā seyaṃ harṣān na bhidyate ||280|| atha hāsaḥ- bhāṣaṇākṛti-veṣāṇaṃ kriyāyāś ca vikārataḥ | 124 laulyādeś ca parasthānām eṣām anukṛter api
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.