अथ अनुस्मृतिः- अर्थानाम् अनुभूतानां देश-कालानुवर्तिनाम् । सान्तत्येन परामर्शो मानसः स्याद् अनुस्मृतिः ॥स्र्स् २।३८५॥ १८७ तत्रानुभावा निःश्वासो ध्याणं कृत्य-विहस्तता । शय्यासनादि-विद्वेष इत्य् आद्याः स्मर-कल्पिताः ॥स्र्स् २।३८६॥ १८८ यथा- आरामे रतिराज-पूजन-विधावासन्न-सञ्चारिणो व्यापाराननपोत-सिंह-नृपते रागानुसन्धायकान् । स्मारं स्मारम् अमुं क्षणं शशिमुखी श्वासैर् विवर्णाधरा नान्यत् काङ्क्षति कर्म कर्तुम् उचितं नास्ते न शेते क्वचित्
atha anusmṛtiḥ- arthānām anubhūtānāṃ deśa-kālānuvartinām | sāntatyena parāmarśo mānasaḥ syād anusmṛtiḥ ||SRs 2.385|| 187 tatrānubhāvā niḥśvāso dhyāṇaṃ kṛtya-vihastatā | śayyāsanādi-vidveṣa ity ādyāḥ smara-kalpitāḥ ||SRs 2.386|| 188 yathā- ārāme ratirāja-pūjana-vidhāvāsanna-sañcāriṇo vyāpārānanapota-siṃha-nṛpate rāgānusandhāyakān | smāraṃ smāram amuṃ kṣaṇaṃ śaśimukhī śvāsair vivarṇādharā nānyat kāṅkṣati karma kartum ucitaṃ nāste na śete kvacit
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.