यथा- खर्वाट-धम्मिल्ल-भरं करेण संस्पृष्ट-मात्रं पतितं विलोक्य । निकुञ्चितांसं कुटिलेक्षणान्तं फुल्लाग्र-नासं हसितं सखीभिः ॥ कम्पिताङ्गं साश्रु-नेत्रं तच् चापहसितं भवेत् ॥स्र्स् २।४७७॥ २३५ यथा- समं पुत्र-प्रेम्णा करट-युगलं चुम्बितु-मनो गजास्ये कृष्टास्ये निविड-मिलद्-अन्योन्य-वदनम् । अपायात् पायाद् वः प्रमथ-मिथुनं वीक्ष्य तद् इदं हसन् क्रीडानृत्त-श्लथ-चलित-तुन्दः स च शिशुः
yathā- kharvāṭa-dhammilla-bharaṃ kareṇa saṃspṛṣṭa-mātraṃ patitaṃ vilokya | nikuñcitāṃsaṃ kuṭilekṣaṇāntaṃ phullāgra-nāsaṃ hasitaṃ sakhībhiḥ || kampitāṅgaṃ sāśru-netraṃ tac cāpahasitaṃ bhavet ||SRs 2.477|| 235 yathā- samaṃ putra-premṇā karaṭa-yugalaṃ cumbitu-mano gajāsye kṛṣṭāsye niviḍa-milad-anyonya-vadanam | apāyāt pāyād vaḥ pramatha-mithunaṃ vīkṣya tad idaṃ hasan krīḍānṛtta-ślatha-calita-tundaḥ sa ca śiśuḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.