तरुणस् तूत्तमादीनां मध्यमो मध्य-नीचयोः । अपकृष्टस् तु नीचानां तत्-तन्-मद-विवर्धने ॥स्र्स् २।४५॥ २२ उत्तम-प्रकृतिः शेते मध्यो हसति गायति । अधम-प्रकृतिर् ग्राम्यं परुषं वक्ति रोदिति ॥स्र्स् २।४६॥ २३ उत्तम-प्रकृतेर् मद-वृद्धिर्, यथा- तत्-क्षणं विपरिवर्तित-ह्रियोर् नेष्यतोः शयनम् इद्ध-रागयोः । सा बभूव वश-वर्तिनी तयोः प्रेयसः सुवदना मदस्य च ॥स्र्स् २।४७॥ (कुसं। ८।७९) मध्यमस्य मद-वृद्धिर्, यथा- विनापि हेतुं विकटं जहास पदेषु चस्खाल समेऽ पि मार्गे । विघूर्णमानः स मदातिरेकाद् आकाशम् आलम्बनम् आललम्बे
taruṇas tūttamādīnāṃ madhyamo madhya-nīcayoḥ | apakṛṣṭas tu nīcānāṃ tat-tan-mada-vivardhane ||SRs 2.45|| 22 uttama-prakṛtiḥ śete madhyo hasati gāyati | adhama-prakṛtir grāmyaṃ paruṣaṃ vakti roditi ||SRs 2.46|| 23 uttama-prakṛter mada-vṛddhir, yathā- tat-kṣaṇaṃ viparivartita-hriyor neṣyatoḥ śayanam iddha-rāgayoḥ | sā babhūva vaśa-vartinī tayoḥ preyasaḥ suvadanā madasya ca ||SRs 2.47|| (ku.saṃ. 8.79) madhyamasya mada-vṛddhir, yathā- vināpi hetuṃ vikaṭaṃ jahāsa padeṣu caskhāla same' pi mārge | vighūrṇamānaḥ sa madātirekād ākāśam ālambanam ālalambe
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.