विशेषेण दशाङ्गानि कल्पयेद् अत्र तानि तु । २७५ अवगलितावस्कन्दौ व्यवहारो विप्रलम्भ उपपत्तिः । भयम् अनृतं विभ्रान्तिर् गद्गद-वाक् च प्रलापश् च ॥स्र्स् ३।४८१॥ २७६ तत्र अवगलितम्- पूर्वम् आत्म-गृहीतस्य समाचारस्य मोहतः । दूषणं त्यजनं चात्र द्विधावगलितं मतम् ॥स्र्स् ३।४८२॥ २७७ यथा आनन्द-कोश-नामनि प्रहसने, मिथ्या-तीर्थः- यानि द्यन्ति गलाद् अधः सुकृतिनो लोम्नां च तेषां स्थितिं यान्य् ऊर्ध्वं परिपोषयन्ति पुरुषास् तेषां मुहुः खण्डनम् । कृत्वा सर्व-जगद्-विरुद्ध-विधिना सञ्चारिणां मादृशां श्री-गीता च हरीतकी च हरतो हन्तोपभोग्यं वयः
viśeṣeṇa daśāṅgāni kalpayed atra tāni tu | 275 avagalitāvaskandau vyavahāro vipralambha upapattiḥ | bhayam anṛtaṃ vibhrāntir gadgada-vāk ca pralāpaś ca ||SRs 3.481|| 276 tatra avagalitam- pūrvam ātma-gṛhītasya samācārasya mohataḥ | dūṣaṇaṃ tyajanaṃ cātra dvidhāvagalitaṃ matam ||SRs 3.482|| 277 yathā ānanda-kośa-nāmani prahasane, mithyā-tīrthaḥ- yāni dyanti galād adhaḥ sukṛtino lomnāṃ ca teṣāṃ sthitiṃ yāny ūrdhvaṃ paripoṣayanti puruṣās teṣāṃ muhuḥ khaṇḍanam | kṛtvā sarva-jagad-viruddha-vidhinā sañcāriṇāṃ mādṛśāṃ śrī-gītā ca harītakī ca harato hantopabhogyaṃ vayaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.