विरम नाथ विमुञ्च ममाञ्चलं शमय दीपम् इयं समया सखी । इति नवोढवधूवचसा युवा मुदम् अगाद् अधिकां सुअरताद् अपि ॥ स्त् १।३५च् ॥ (स्क्म् ५०१) सकम्पा चुम्बने वक्त्रं हरत्य् एषोपगूहिता । परावृत्य चिरं तल्प आस्ते रन्तुं च वाञ्छति अपहरति यदास्यं चुम्बने श्लिष्यमाणा वलति च शयनीये कम्पते च प्रकामम् । वदति च यद् अलक्ष्यं किञ्चिद् उक्तापि भूयो रमयति सुतरां तच्चित्तम् अन्तर् नवोढा
virama nātha vimuñca mamāñcalaṃ śamaya dīpam iyaṃ samayā sakhī / iti navoḍhavadhūvacasā yuvā mudam agād adhikāṃ suaratād api // ST 1.35c // (Skm 501) sakampā cumbane vaktraṃ haraty eṣopagūhitā / parāvṛtya ciraṃ talpa āste rantuṃ ca vāñchati apaharati yadāsyaṃ cumbane śliṣyamāṇā valati ca śayanīye kampate ca prakāmam / vadati ca yad alakṣyaṃ kiñcid uktāpi bhūyo ramayati sutarāṃ taccittam antar navoḍhā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.