विज्ञातनायिकाचित्ता सखी वदति नायकम् । नायको वा सखीं तस्याः प्रेमाभिव्यक्तये यथा कण्टकिततनुशरीरा लज्जामुकुलायमाननयनेयम् । तव कुमुदिनीव वाञ्छति नृचन्द्र बाला करस्पृशम् सन्तापयन्ति शिशिरांशुरुचो यद् एते संमोहयन्ति च विनिद्रसरोजवाताः । यत् खिद्यते तनुर् इयं च तद् एष दोषः सख्यास् तवैव सुतनु प्रचुरत्रपायाः
vijñātanāyikācittā sakhī vadati nāyakam / nāyako vā sakhīṃ tasyāḥ premābhivyaktaye yathā kaṇṭakitatanuśarīrā lajjāmukulāyamānanayaneyam / tava kumudinīva vāñchati nṛcandra bālā karaspṛśam santāpayanti śiśirāṃśuruco yad ete saṃmohayanti ca vinidrasarojavātāḥ / yat khidyate tanur iyaṃ ca tad eṣa doṣaḥ sakhyās tavaiva sutanu pracuratrapāyāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.