वाचो वाग्मिनि किं तवाद्य परुषाः सुभ्रु भ्रुवोर् विभ्रमै र्विश्रान्तं कुत एव लोलनयने किं लोहिते लोचने । स्वेदः किं नु घनस्तनि स्तनतटे मुक्ताफलानां तुलां धत्ते मुञ्च रुषं ममात्र दयिते लेशोऽपि नास्त्य् आगसः ॥ स्त् २।३५अ ॥ (स्क्म् ८८७) सविलासं स्फुरच्चक्षुः वीक्षमाणे परां प्रिये । किंचिद् अन्यमनस्केन जायते स लघुर् यथा माम् एव ताडय नितम्बिनि यद्य् अकस्मात् कोपो भवेत् तव मुखं तु निजं किम् एतत् । आनीयते शशधरानुकृतिं कपोल पालीप्लुतेन घनकज्जलनेत्रवारा
vāco vāgmini kiṃ tavādya paruṣāḥ subhru bhruvor vibhramai rviśrāntaṃ kuta eva lolanayane kiṃ lohite locane / svedaḥ kiṃ nu ghanastani stanataṭe muktāphalānāṃ tulāṃ dhatte muñca ruṣaṃ mamātra dayite leśo'pi nāsty āgasaḥ // ST 2.35a // (Skm 887) savilāsaṃ sphuraccakṣuḥ vīkṣamāṇe parāṃ priye / kiṃcid anyamanaskena jāyate sa laghur yathā mām eva tāḍaya nitambini yady akasmāt kopo bhavet tava mukhaṃ tu nijaṃ kim etat / ānīyate śaśadharānukṛtiṃ kapola pālīplutena ghanakajjalanetravārā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.