विनोदो मण्डनं शिक्षो- [उ]पालम्भोऽथ प्रसादनम् । सङ्गमो विरहाश्वासः सखीकर्मेति तद् यथा मया कोऽयं मुग्धे कथय लिखितः सत्वरसखी वचः श्रुत्वेत्य् उच्चैर् विनिहितदृशा चित्रफलके । न वक्तुं तन्वङ्ग्या शकितम् अथ चोद्दामविदलत् कदम्बाकारेण प्रिय इति समाख्यायि वपुषा प्रत्यङ्गं प्रति कर्म नर्मपरया कृत्वाधिरूढं स्मरा दौत्सुक्यं प्रविलोक्य मोहनविधौ चातुर्यम् आलोक्य च । सद्यो यावकमण्डनं न रचितं पादे कुरङ्गीदृशा स्मेरान्ता विशदच्छदे च शयने दृष्टिः समारोपिता ॥ स्त् २।६७ब् ॥ (स्क्म् १०९२) नीरन्ध्रं परिरभ्यते प्रियतमो भूयस्तरां चुम्ब्यते तद् बाढं क्रियते यद् अस्य रुचितं चाटूच्चकैस् तन्यते । सख्या मुग्धवधूर् इयं रतिविधौ यत्नेन संशिक्षिता न्रिभ्रान्तं गुरुणा पुनः शतगुणं पुष्पेषुणा कारिता सुभग भगवता हृद्ये तस्या ज्वलत्स्मरपावकेऽप्य् अभिनिवेशता प्रेमाधिक्यं चिरात् प्रकटीकृतम् । तव तु हृदये शीतेऽप्य् एवं सदैव सुखाप्तये मम सहचरी सा निःस्नेहा मनाग् अपि न स्थिता कोऽयं विमुञ्च कुरु नाथ वचो मदीयम् आश्वासय स्मरकृशानुकृशां कृशाङ्गीम् । एकाकिनी कठिनतारकराजकान्त्या पञ्चत्वम् आशु ननु यास्यति सा वराकी अमुं दधेऽंशुकम् अहम् अत्र पादपे युवाम् अलं निभृतम् इहैव तिष्ठताम् । रहःस्थयोर् इदम् अभिधाय कामिनोः स्वयं ययौ निपुणसखी लतान्तरम् स्फुरति यद् इदम् उच्चैर् लोचनं तन्वि वामं स्तनतटम् अपि धत्ते चारुरोमाञ्चमालाम् । कलयति च यदन्तःकम्पतामूरुकाण्डं ननु वदति तद् अद्य प्रेयसा संगमं ते
vinodo maṇḍanaṃ śikṣo- [u]pālambho'tha prasādanam / saṅgamo virahāśvāsaḥ sakhīkarmeti tad yathā mayā ko'yaṃ mugdhe kathaya likhitaḥ satvarasakhī vacaḥ śrutvety uccair vinihitadṛśā citraphalake / na vaktuṃ tanvaṅgyā śakitam atha coddāmavidalat kadambākāreṇa priya iti samākhyāyi vapuṣā pratyaṅgaṃ prati karma narmaparayā kṛtvādhirūḍhaṃ smarā dautsukyaṃ pravilokya mohanavidhau cāturyam ālokya ca / sadyo yāvakamaṇḍanaṃ na racitaṃ pāde kuraṅgīdṛśā smerāntā viśadacchade ca śayane dṛṣṭiḥ samāropitā // ST 2.67b // (Skm 1092) nīrandhraṃ parirabhyate priyatamo bhūyastarāṃ cumbyate tad bāḍhaṃ kriyate yad asya rucitaṃ cāṭūccakais tanyate / sakhyā mugdhavadhūr iyaṃ ratividhau yatnena saṃśikṣitā nribhrāntaṃ guruṇā punaḥ śataguṇaṃ puṣpeṣuṇā kāritā subhaga bhagavatā hṛdye tasyā jvalatsmarapāvake'py abhiniveśatā premādhikyaṃ cirāt prakaṭīkṛtam / tava tu hṛdaye śīte'py evaṃ sadaiva sukhāptaye mama sahacarī sā niḥsnehā manāg api na sthitā ko'yaṃ vimuñca kuru nātha vaco madīyam āśvāsaya smarakṛśānukṛśāṃ kṛśāṅgīm / ekākinī kaṭhinatārakarājakāntyā pañcatvam āśu nanu yāsyati sā varākī amuṃ dadhe'ṃśukam aham atra pādape yuvām alaṃ nibhṛtam ihaiva tiṣṭhatām / rahaḥsthayor idam abhidhāya kāminoḥ svayaṃ yayau nipuṇasakhī latāntaram sphurati yad idam uccair locanaṃ tanvi vāmaṃ stanataṭam api dhatte cāruromāñcamālām / kalayati ca yadantaḥkampatāmūrukāṇḍaṃ nanu vadati tad adya preyasā saṃgamaṃ te
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.