भयानको भयस्थायि- भावोऽसौ जायते रसः । शब्दादेर् विकृताद् वोढं बालस्त्रीनीचनायकः श्रुत्वा तूर्यनिनादं द्वारे भयचकितललितबाहुलतः । धन्यस्य लगति कण्ठे मुग्धशिशुर् धूलिधूसरितः प्रणयकलहसङ्गान् मन्युभाजा निरस्तः प्रकटितचटुकोटिः पादपद्मानतोऽपि । नवजलधरगर्जेर् भीतयासौ कयाचित् त्रुटिततरलहारं सस्वजे प्राणनाथः कम्पोपरुद्धसर्वाङ्गैर् गलत्स्वेदोदबिन्दुभिः । त्वदारब्धैर् महीनाथ वैरिभिर् वनितायितम्
bhayānako bhayasthāyi- bhāvo'sau jāyate rasaḥ / śabdāder vikṛtād voḍhaṃ bālastrīnīcanāyakaḥ śrutvā tūryaninādaṃ dvāre bhayacakitalalitabāhulataḥ / dhanyasya lagati kaṇṭhe mugdhaśiśur dhūlidhūsaritaḥ praṇayakalahasaṅgān manyubhājā nirastaḥ prakaṭitacaṭukoṭiḥ pādapadmānato'pi / navajaladharagarjer bhītayāsau kayācit truṭitataralahāraṃ sasvaje prāṇanāthaḥ kampoparuddhasarvāṅgair galatsvedodabindubhiḥ / tvadārabdhair mahīnātha vairibhir vanitāyitam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.