पाणौ कङ्कणम् उत्फणः फणिपतिर् नेत्रं ज्वलत्पावकं कण्ठः कुण्ठितकालकूटकुटिलो वस्त्रं गजेन्द्राजिनम् । गौरीलोचनलोभनाय सुभगो वेषो वरस्येति मे गण्डोल्लासविभावितः पशुपतेर् हासोद्गमः पातु वः ॥ स्त् ३।२अ ॥ (स्क्म् ३६) मध्यमानां भवत्य् एष विवृताननपङ्कजः । नीचानां निपतद्बाष्पः श्रूयमाणध्वनिर् यथा मुग्धे त्वं सुभगे न वेत्सि मदनव्यापारम् अद्यापि तं नूनं ते जलजैषिणायम् अलिना दृष्टो न भर्ताधरः । सख्यैवं हसितं वधूं प्रति तथा सानन्दम् आविर्भवद् वक्त्रान्तर्गतसीधुवासरसिकैर् भृङ्गैर् यथा धावितम् त्यक्त्वा गुञ्जफलानि मौक्तिकमयी भूषा स्तनेष्व् आहिता स्त्रीणां कष्टम् इदं कृतं सरसिजं कर्णे न बर्हिच्छदम् । इत्थं नाथ तवारिधाम्नि शवरैर् आलोक्य चित्रस्थितिं बास्पार्द्रीकृतलोचनैः स्फुटरवं दारैः समं हस्यते
pāṇau kaṅkaṇam utphaṇaḥ phaṇipatir netraṃ jvalatpāvakaṃ kaṇṭhaḥ kuṇṭhitakālakūṭakuṭilo vastraṃ gajendrājinam / gaurīlocanalobhanāya subhago veṣo varasyeti me gaṇḍollāsavibhāvitaḥ paśupater hāsodgamaḥ pātu vaḥ // ST 3.2a // (Skm 36) madhyamānāṃ bhavaty eṣa vivṛtānanapaṅkajaḥ / nīcānāṃ nipatadbāṣpaḥ śrūyamāṇadhvanir yathā mugdhe tvaṃ subhage na vetsi madanavyāpāram adyāpi taṃ nūnaṃ te jalajaiṣiṇāyam alinā dṛṣṭo na bhartādharaḥ / sakhyaivaṃ hasitaṃ vadhūṃ prati tathā sānandam āvirbhavad vaktrāntargatasīdhuvāsarasikair bhṛṅgair yathā dhāvitam tyaktvā guñjaphalāni mauktikamayī bhūṣā staneṣv āhitā strīṇāṃ kaṣṭam idaṃ kṛtaṃ sarasijaṃ karṇe na barhicchadam / itthaṃ nātha tavāridhāmni śavarair ālokya citrasthitiṃ bāspārdrīkṛtalocanaiḥ sphuṭaravaṃ dāraiḥ samaṃ hasyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.