ST 3.5
शोकात्मा करुणो ज्ञेयः प्रियभृत्यधनक्षयात् । तत्रेत्थं नायको दैव- हतः स्याद् दुःखभाजनम् भर्ता संगर एव मृत्युवसतिं प्राप्तः समं बन्धुभिर् यूनां कामम् इयं दुनोति च मनो वैधव्यभावाद् वधूः । बालो दुस्त्यज एक एव च शिशुः कष्टं कृतं वेधसा जीवामीति महीपते प्रलपति त्वद्वैरिसीमन्तिनी
śokātmā karuṇo jñeyaḥ priyabhṛtyadhanakṣayāt / tatretthaṃ nāyako daiva- hataḥ syād duḥkhabhājanam bhartā saṃgara eva mṛtyuvasatiṃ prāptaḥ samaṃ bandhubhir yūnāṃ kāmam iyaṃ dunoti ca mano vaidhavyabhāvād vadhūḥ / bālo dustyaja eka eva ca śiśuḥ kaṣṭaṃ kṛtaṃ vedhasā jīvāmīti mahīpate pralapati tvadvairisīmantinī
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.