गोजरायुकम् अहस्तस्पृष्टं शोषयित्वा प्रियङ्गुकां सहां सहदेवामध्यण्डां भूमिपाशकां सचाङ्काचपुष्पीम् इत्य् एता उत्थाप्य तद् अहश् चूर्णानि कारयेद् आ नो विश्वासु हव्यम् इत्य् एतेन त्रिः संपातांश्चूर्णेषु कृत्वाग्न आयाहि वीतय इति रहस्येन अद्भिः संयूय तानि नाशुचिः पश्येद् वोपस्पृशेद् वा तद् अनुलेपनम् तेनानुलिप्तो यां याम् उपस्पृशते सा सैनं कामयते
gojarāyukam ahastaspṛṣṭaṃ śoṣayitvā priyaṅgukāṃ sahāṃ sahadevāmadhyaṇḍāṃ bhūmipāśakāṃ sacāṅkācapuṣpīm ity etā utthāpya tad ahaś cūrṇāni kārayed ā no viśvāsu havyam ity etena triḥ saṃpātāṃścūrṇeṣu kṛtvāgna āyāhi vītaya iti rahasyena adbhiḥ saṃyūya tāni nāśuciḥ paśyed vopaspṛśed vā tad anulepanam tenānulipto yāṃ yām upaspṛśate sā sainaṃ kāmayate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.