ततश् च नामरूपात्मन्य् उद्भूते स्वीयवैभवे । प्रविष्टा इव न स्पष्टं प्रविष्टा गत्यभावतः ॥२३५ दृष्टान्तयुगलं तत् तु नाविदन्न् इति केवले । अवेदनं नदीपक्षे प्य् अब्ध्यन्यरसताहतिः ॥२३६ समाधाव् इति दृष्टान्तस्याङ्गरूपतयोर् इतम् । दार्ष्टान्तिकस्यानुषङ्गं स्याद् अङ्गं तद्भिदाद्वयोः ॥२३७ मत्कामा रमणं जारम् अस्वरूपविदो ऽबलाः । ब्रह्म मां परमं प्रापुर् इति६ पद्ये तु तत्परे
tataś ca nāmarūpātmany udbhūte svīyavaibhave | praviṣṭā iva na spaṣṭaṃ praviṣṭā gatyabhāvataḥ ||235 dṛṣṭāntayugalaṃ tat tu nāvidann iti kevale | avedanaṃ nadīpakṣe py abdhyanyarasatāhatiḥ ||236 samādhāv iti dṛṣṭāntasyāṅgarūpatayor itam | dārṣṭāntikasyānuṣaṅgaṃ syād aṅgaṃ tadbhidādvayoḥ ||237 matkāmā ramaṇaṃ jāram asvarūpavido 'balāḥ | brahma māṃ paramaṃ prāpur iti6 padye tu tatpare
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.