Samk 3.217
तदपि च बत ता व्रतेन खिन्नाः पुनर् इयद् आगमनं न तासु युक्तम् । इति यद् अभिगतं तद् एव तासां वयम् अनुयाम तथा सदाश्रयाम ॥"२१६॥ इति स परिहसन्न् अमून् अमूषां हृदि मुरलीजनिमोहनं तु जानन् । सकरुणदृग् अमूं समीपम् अञ्चन् प्रचुरसखीमिलितां ददर्श राधाम्
tadapi ca bata tā vratena khinnāḥ punar iyad āgamanaṃ na tāsu yuktam | iti yad abhigataṃ tad eva tāsāṃ vayam anuyāma tathā sadāśrayāma ||"216|| iti sa parihasann amūn amūṣāṃ hṛdi muralījanimohanaṃ tu jānan | sakaruṇadṛg amūṃ samīpam añcan pracurasakhīmilitāṃ dadarśa rādhām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.