यदा लोकानुपन्नाः प्रधानादिसर्गे तदा सूक्ष्मशरीरमुत्पन्नमिति । किंचान्यदसक्तं न संयुक्तं तिर्यग्योनिदेवमानुषस्थानेषु सूक्ष्मत्वात् कुत्रचिदसक्तं पर्वतादिष्वप्रतिहतप्रसरं सर्ति गच्छति । नित्यं यावन्नज्ञानमुत्पद्यते तावत् संसरति तच्च महदादिसूक्ष्मपर्यन्तं महानादौ यस्य तन्महदादि बुद्धिरहंकारो मन इति पञ्च तन्मात्राणि सूक्ष्मपर्यन्तं तन्मात्रपर्यन्तं संसरति शूलग्रहपिपीलिकावत् त्रीनपि लोकान् । निरुपभोगं भोगरहितं तत् सूक्ष्मशरीरं पितृमातृजेन बाह्येनोपचयेन क्रियाधर्मग्रहणात् भोगेषु समर्थं भवतीत्यर्थः । भावैरधिवासितं पुरस्ताद्भावान् धर्मादीन् वक्ष्यामस्तैरधिवासितमुपरंजितं लिंगमिति । प्रलयकाले महदादिसूक्ष्मपर्यन्तं करणोपेतं प्रधाने लीयते असंसरणयुक्तं सदा सर्गकालमत्र वर्त्तते प्रकृतिमोहबन्धनबद्धं सत् संसरणादिक्रियास्वसमर्थमिति पुनः सर्गकाले संसरति तस्माल्लिंगं सूक्ष्मम्
yadā lokānupannāḥ pradhānādisarge tadā sūkṣmaśarīramutpannamiti / kiṃcānyadasaktaṃ na saṃyuktaṃ tiryagyonidevamānuṣasthāneṣu sūkṣmatvāt kutracidasaktaṃ parvatādiṣvapratihataprasaraṃ sarti gacchati / nityaṃ yāvannajñānamutpadyate tāvat saṃsarati tacca mahadādisūkṣmaparyantaṃ mahānādau yasya tanmahadādi buddhirahaṃkāro mana iti pañca tanmātrāṇi sūkṣmaparyantaṃ tanmātraparyantaṃ saṃsarati śūlagrahapipīlikāvat trīnapi lokān / nirupabhogaṃ bhogarahitaṃ tat sūkṣmaśarīraṃ pitṛmātṛjena bāhyenopacayena kriyādharmagrahaṇāt bhogeṣu samarthaṃ bhavatītyarthaḥ / bhāvairadhivāsitaṃ purastādbhāvān dharmādīn vakṣyāmastairadhivāsitamuparaṃjitaṃ liṃgamiti / pralayakāle mahadādisūkṣmaparyantaṃ karaṇopetaṃ pradhāne līyate asaṃsaraṇayuktaṃ sadā sargakālamatra varttate prakṛtimohabandhanabaddhaṃ sat saṃsaraṇādikriyāsvasamarthamiti punaḥ sargakāle saṃsarati tasmālliṃgaṃ sūkṣmam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.