हेतोरुपसंहारो ऽपि तुक्य इति दर्शयन्नाह - स्वचित्तस्पन्दननिमित्तके विज्ञाप्तिप्रतिभासिनी ज्ञाने चान्तर्मुखप्रतिभासिनी प्रतीतेः बहिर्मुखप्रतिभासिनी अन्यनिमित्तादित्पद्येते । स्वचित्तस्पन्दननिमित्तके विज्ञाप्तिप्रतिभासिनी ज्ञाने चेत्यादि । ये स्वचित्तस्पन्दननिमित्तके क्रियावाक्प्रतिभासिनी ज्ञाने ते चान्तर्मुखप्रतिभासिनी ऽअहं गच्छमि, अहं वदामिऽ इत्यात्मसम्बद्धविज्ञप्तिप्रतिभासिनी प्रतीयेते । परसन्तानवर्तिनी तु ऽअयं गच्छमि, अयं वदतिऽ इति बहिर्मुखप्रतिभासिनी प्रतीयेते । तस्मादन्यनिमित्तदुत्पद्येत इति सिद्धम् । स्वचित्तस्य स्पन्दनं स्वचित्तस्पन्दनम्, तन्निमित्तं यस्येति विग्रहः
hetorupasaṃhāro 'pi tukya iti darśayannāha - svacittaspandananimittake vijñāptipratibhāsinī jñāne cāntarmukhapratibhāsinī pratīteḥ bahirmukhapratibhāsinī anyanimittāditpadyete / svacittaspandananimittake vijñāptipratibhāsinī jñāne cetyādi / ye svacittaspandananimittake kriyāvākpratibhāsinī jñāne te cāntarmukhapratibhāsinī 'ahaṃ gacchami, ahaṃ vadāmi' ityātmasambaddhavijñaptipratibhāsinī pratīyete / parasantānavartinī tu 'ayaṃ gacchami, ayaṃ vadati' iti bahirmukhapratibhāsinī pratīyete / tasmādanyanimittadutpadyeta iti siddham / svacittasya spandanaṃ svacittaspandanam, tannimittaṃ yasyeti vigrahaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.