बाह्यार्थवादिमतमाशङ्क्यते - अथ परज्ञानस्य क्रियाया अनुपलम्भात् परधीरनुमातुं न युज्यत इति चेत्? न; तुल्यत्वात् । अथ परज्ञानस्य क्रियायेत्यादि । न भवता कदापि परज्ञानपूर्वके क्रियावागाकारके ज्ञाने उपलभ्येते । भवता तत्कथमनुमीयेत इति पूर्वपाक्षाशङ्का । अन्तर्ज्ञेयवाद्याह - न; तुल्यत्वादिति । नैष दोषः । यतो हि, एष उपालम्भो भवतामपि तुल्यः
bāhyārthavādimatamāśaṅkyate - atha parajñānasya kriyāyā anupalambhāt paradhīranumātuṃ na yujyata iti cet? na; tulyatvāt / atha parajñānasya kriyāyetyādi / na bhavatā kadāpi parajñānapūrvake kriyāvāgākārake jñāne upalabhyete / bhavatā tatkathamanumīyeta iti pūrvapākṣāśaṅkā / antarjñeyavādyāha - na; tulyatvāditi / naiṣa doṣaḥ / yato hi, eṣa upālambho bhavatāmapi tulyaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.