ननु बाह्यार्थवादे तु परचित्तनिमित्तके कायवाक्कर्मणी लिङ्गत्वेन स्वीक्रियेते, अन्तर्ज्ञेयवादे तयोरभावात् कथं साम्यमिति चेत्? एवमाह - तच्च कायवाग्विज्ञप्तिप्रतिभासि ज्ञानं ज्ञानान्तरस्पन्दनविशेषेण विना भवतीत्येवं न मतम् । तच्चेत्यादि । अन्तर्ज्ञेयवादिनापि कायवाग्विज्ञाप्तिप्रतिभासि कायवाग्विज्ञप्तकारकं ज्ञानं परचित्तस्य स्पन्दनविशेषेण विना भवतीति न मन्यते । स्वज्ञानादन्यद् यज्ज्ञानं तत् ज्ञानान्तरम् । तत्सम्प्रयुक्तं स्पन्दनं ज्ञानान्तरस्पन्दनम्, तस्य विशेषस्तेन । विशेषेति वचनेन चिकीर्षा, विवक्षा च परिगृह्येते
nanu bāhyārthavāde tu paracittanimittake kāyavākkarmaṇī liṅgatvena svīkriyete, antarjñeyavāde tayorabhāvāt kathaṃ sāmyamiti cet? evamāha - tacca kāyavāgvijñaptipratibhāsi jñānaṃ jñānāntaraspandanaviśeṣeṇa vinā bhavatītyevaṃ na matam / taccetyādi / antarjñeyavādināpi kāyavāgvijñāptipratibhāsi kāyavāgvijñaptakārakaṃ jñānaṃ paracittasya spandanaviśeṣeṇa vinā bhavatīti na manyate / svajñānādanyad yajjñānaṃ tat jñānāntaram / tatsamprayuktaṃ spandanaṃ jñānāntaraspandanam, tasya viśeṣastena / viśeṣeti vacanena cikīrṣā, vivakṣā ca parigṛhyete
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.