किं पुनरुत्तरव्यहारसाधनाय प्रामाण्यमिष्यत इति चेत्? अत आह - तन्मात्रफलचिन्तकस्य लोकस्य प्राण्यन्तरानुमाने प्रवृत्तेश्च । तन्मात्रफलचिन्तकस्येत्यादि । तन्मात्रं फलमिति तन्मात्रफलम् । तदिति शब्दो ऽर्थक्रियायां वर्तते । मात्रेति शब्दः माने । यो लोकः तन्मात्रफलं चिन्तयति सः तन्मात्रफलचिन्तकः प्रवृत्तः । एवमुक्तं भवति - यो लौकिकप्राण्यन्तरसत्तामनुमिनोति, सः प्राण्यन्तरधिपत्यादागताम् अर्थक्रियां प्राप्नोति । चेति शब्देन तन्मात्रं लोकस्य प्रवृत्तिफलमित्यर्थो ऽवसीयते
kiṃ punaruttaravyahārasādhanāya prāmāṇyamiṣyata iti cet? ata āha - tanmātraphalacintakasya lokasya prāṇyantarānumāne pravṛtteśca / tanmātraphalacintakasyetyādi / tanmātraṃ phalamiti tanmātraphalam / taditi śabdo 'rthakriyāyāṃ vartate / mātreti śabdaḥ māne / yo lokaḥ tanmātraphalaṃ cintayati saḥ tanmātraphalacintakaḥ pravṛttaḥ / evamuktaṃ bhavati - yo laukikaprāṇyantarasattāmanuminoti, saḥ prāṇyantaradhipatyādāgatām arthakriyāṃ prāpnoti / ceti śabdena tanmātraṃ lokasya pravṛttiphalamityartho 'vasīyate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.