अथैवं चिन्तयन्त्याश्चेटी च संत्रस्तहृदया प्रविश्य देव्या निवेदयामास । देवि कुमारपरिचारकाः कुमारमन्वेषन्ते नष्टः श्रूयते । तत्र पुत्रहतश्रवणाच्च देवी संकम्पिताहृदया वाष्पाकुलनयनवदना (बग्छि ११२) राजानमभिगम्योवाच । देव नष्टो मे प्रियसुतः श्रूयते । राजापि संकम्पितहृदयः परमसंत्रासमापेदे । हा कष्टं वियुक्तो ऽस्मि प्रियसुतेन । अथ राजा देवीमाश्वासयामास । मा भीर्देवि पुत्रार्थं वयं कुमारान्वेषणोपलभन्तः । तत्र प्रवृत्ते कुमारान्वेषणाभिद्रुते जनकाय अथाचिरादेव राजा ददर्श दूरत एवागच्छन्तौ राजकुमारौ । दृष्ट्वा राजाब्रवीत् । एतावालभन्तौ कुमारौ न तु सर्वे । हा कष्टं सुतवियोगो नाम । न भवति निरुपलम्भे न प्रीतिरेवं नराणां भवति सुतवियोगाद्यादृशं दौर्मनस्यम् । ननु वरसुखिनस्ते येन पुंसाभियोगा मरणमुपगता वा ये न जीवन्ति पुत्राः
athaivaṃ cintayantyāśceṭī ca saṃtrastahṛdayā praviśya devyā nivedayāmāsa / devi kumāraparicārakāḥ kumāramanveṣante naṣṭaḥ śrūyate / tatra putrahataśravaṇācca devī saṃkampitāhṛdayā vāṣpākulanayanavadanā (Bagchi 112) rājānamabhigamyovāca / deva naṣṭo me priyasutaḥ śrūyate / rājāpi saṃkampitahṛdayaḥ paramasaṃtrāsamāpede / hā kaṣṭaṃ viyukto 'smi priyasutena / atha rājā devīmāśvāsayāmāsa / mā bhīrdevi putrārthaṃ vayaṃ kumārānveṣaṇopalabhantaḥ / tatra pravṛtte kumārānveṣaṇābhidrute janakāya athācirādeva rājā dadarśa dūrata evāgacchantau rājakumārau / dṛṣṭvā rājābravīt / etāvālabhantau kumārau na tu sarve / hā kaṣṭaṃ sutaviyogo nāma / na bhavati nirupalambhe na prītirevaṃ narāṇāṃ bhavati sutaviyogādyādṛśaṃ daurmanasyam / nanu varasukhinaste yena puṃsābhiyogā maraṇamupagatā vā ye na jīvanti putrāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.