अथायुष्मानानन्दस्तान्यस्थीन्यादाय भगवते बुद्धायोपनामयामास । भगवांश्चास्थीनि गृहीत्वा संघस्य पुरतः संस्थाप्योवाच । इमान्यस्थीनि महाप्रवरगुणामुक्तस्य समन्तदमध्यानक्षान्तिप्रवरदृढोत्साहयशःसंस्कृतो भूयः सततसमितं बोधौ मतिमतो दृढोत्साहिनो धृतिमतः सदादाननिरतस्य । ततो भगवान्भिक्षूनामन्त्रयामास । वदन्त भिक्षवो बोधिसत्त्वशरीराणि शीलगुणवासितानि परमदुर्लभदर्शनानि पुण्यक्षेत्रभूतानि । ततस्ते भिक्षवः कृतकरपुटा आवर्जितमनसस्तानि शरीराणि मूर्ध्ना वन्दन्ते स्म ॥ अथायुष्मानानन्दः कृतकरपुटो भगवन्तमेतदवोचत् । भगवानतीतानागतप्रत्युत्पन्नसर्वलोकाभ्युद्भतः सर्वसत्त्वैर्नमस्कृतः तत्कथं तथागत एवैतान्यस्थीनि नमस्यते । अथ भगवानायुष्मन्तमानन्दमेतदवोचत् । वन्दनीयानीमान्यस्थीन्यानन्द । तत्कस्य हेतोः । एभिरानन्दास्थिभिर्मयैवं क्षिप्रमनुत्तरा सम्यक्संबोधिरभिसंबुद्धेति । भूतपूर्वमानन्दातीते ऽध्वन्यनेकधनधान्यवाहनबलोपपन्नो ऽप्रतिहतबलपराक्रमो महारथो नाम राजाभूत् । तस्य देवकुमारसदृशास्त्रयः पुत्रा बभूवः । महाप्रणादो महादेवो महासत्त्वाश्चेति । अथ राजा क्रीडनार्थमुद्यानमभिनिष्क्रमते स्म । ते च कुमारास्तस्योद्यानस्य गुणानुराधितया कुसुमलोलया चेतस्ततो ऽनुविचरमाना महाद्वादशवनगुल्मं प्रविविशुः । तेषु प्रसृतेषु कुमारोपस्थायका अन्योन्यप्रसृता बभूवुः । राजकुमारोत्सृष्टा उद्यानमहत्यामलक्षितायां तं द्वादशवनगुल्मं प्रविविशुः । अथ महाप्रणादो भ्रातृद्वयमुवाच । भीर्मे हृदयमाविशते । आगच्छत मा वयं श्वापदे विनाशमापद्येम । महादेव उवाच । न मे भयमस्त्यपि त्विष्टजनवियोगाद्धि मे हृदये प्रवर्तते । महासत्त्व उवाच ॥ न च मम भयमिहास्ति नापि शोको वनवरे मुनिजनसंस्तुते विविक्ते । परमसुविपुलमहार्थता लाभा हृदयमिदं मम संप्रपुष्पति च
athāyuṣmānānandastānyasthīnyādāya bhagavate buddhāyopanāmayāmāsa / bhagavāṃścāsthīni gṛhītvā saṃghasya purataḥ saṃsthāpyovāca / imānyasthīni mahāpravaraguṇāmuktasya samantadamadhyānakṣāntipravaradṛḍhotsāhayaśaḥsaṃskṛto bhūyaḥ satatasamitaṃ bodhau matimato dṛḍhotsāhino dhṛtimataḥ sadādānaniratasya / tato bhagavānbhikṣūnāmantrayāmāsa / vadanta bhikṣavo bodhisattvaśarīrāṇi śīlaguṇavāsitāni paramadurlabhadarśanāni puṇyakṣetrabhūtāni / tataste bhikṣavaḥ kṛtakarapuṭā āvarjitamanasastāni śarīrāṇi mūrdhnā vandante sma // athāyuṣmānānandaḥ kṛtakarapuṭo bhagavantametadavocat / bhagavānatītānāgatapratyutpannasarvalokābhyudbhataḥ sarvasattvairnamaskṛtaḥ tatkathaṃ tathāgata evaitānyasthīni namasyate / atha bhagavānāyuṣmantamānandametadavocat / vandanīyānīmānyasthīnyānanda / tatkasya hetoḥ / ebhirānandāsthibhirmayaivaṃ kṣipramanuttarā samyaksaṃbodhirabhisaṃbuddheti / bhūtapūrvamānandātīte 'dhvanyanekadhanadhānyavāhanabalopapanno 'pratihatabalaparākramo mahāratho nāma rājābhūt / tasya devakumārasadṛśāstrayaḥ putrā babhūvaḥ / mahāpraṇādo mahādevo mahāsattvāśceti / atha rājā krīḍanārthamudyānamabhiniṣkramate sma / te ca kumārāstasyodyānasya guṇānurādhitayā kusumalolayā cetastato 'nuvicaramānā mahādvādaśavanagulmaṃ praviviśuḥ / teṣu prasṛteṣu kumāropasthāyakā anyonyaprasṛtā babhūvuḥ / rājakumārotsṛṣṭā udyānamahatyāmalakṣitāyāṃ taṃ dvādaśavanagulmaṃ praviviśuḥ / atha mahāpraṇādo bhrātṛdvayamuvāca / bhīrme hṛdayamāviśate / āgacchata mā vayaṃ śvāpade vināśamāpadyema / mahādeva uvāca / na me bhayamastyapi tviṣṭajanaviyogāddhi me hṛdaye pravartate / mahāsattva uvāca // na ca mama bhayamihāsti nāpi śoko vanavare munijanasaṃstute vivikte / paramasuvipulamahārthatā lābhā hṛdayamidaṃ mama saṃprapuṣpati ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.