अथ राजा देवी च बहुविधं करुणकरुणं परिदेवतस्तयोः सर्वभरणान्यवमुच्य महता जनकायेन सार्धं पुत्रस्य शरीरपूजां कृत्वा तस्मिन्पृथिवीप्रदेशे सुवर्णमयचैत्येषु न्यस्तानि तानि शरीराणि ॥ स्यात्ते खलु पुनरानन्दान्यः स तेन कालेन तेन समयेन महासत्त्वो नाम राजकुमारो ऽभूत् । नैवं द्रष्टव्यम् । तत्कस्य हेतोः । अहं स तेन कालेन तेन समयेन महासत्त्वो नाम राजकुमारो ऽभूत् । तदापि मयानन्द राजद्वेषमोहापरिमुक्तेन नरकादिभ्यश्च दुःखेभ्यः कृपया जगदनुगृहीतम् । किं खलु पुनरिदानीं सर्वदोषापगतेन सम्यक्संबुद्धेनेति । एवं ह्येकैकस्य सत्त्वस्यार्थे कल्पं समुदेयं नरकेषु जातिं संसाराद्विमोचयेयम् । खलु सत्त्वसारैश्च जगत्परिगृहीतं दुष्करमनेकविधविचित्रमिति ॥ अथ भगवांस्तस्यां वेलायामिमा गाथा अभाषत ॥ बहूनि कल्पानि मयात्मा त्यक्तः पर्येषयेता इममग्रबोधिम् । यथासि राजा यथ राजपुत्रम् तथैव त्यक्ता मय आत्मभावाः
atha rājā devī ca bahuvidhaṃ karuṇakaruṇaṃ paridevatastayoḥ sarvabharaṇānyavamucya mahatā janakāyena sārdhaṃ putrasya śarīrapūjāṃ kṛtvā tasminpṛthivīpradeśe suvarṇamayacaityeṣu nyastāni tāni śarīrāṇi // syātte khalu punarānandānyaḥ sa tena kālena tena samayena mahāsattvo nāma rājakumāro 'bhūt / naivaṃ draṣṭavyam / tatkasya hetoḥ / ahaṃ sa tena kālena tena samayena mahāsattvo nāma rājakumāro 'bhūt / tadāpi mayānanda rājadveṣamohāparimuktena narakādibhyaśca duḥkhebhyaḥ kṛpayā jagadanugṛhītam / kiṃ khalu punaridānīṃ sarvadoṣāpagatena samyaksaṃbuddheneti / evaṃ hyekaikasya sattvasyārthe kalpaṃ samudeyaṃ narakeṣu jātiṃ saṃsārādvimocayeyam / khalu sattvasāraiśca jagatparigṛhītaṃ duṣkaramanekavidhavicitramiti // atha bhagavāṃstasyāṃ velāyāmimā gāthā abhāṣata // bahūni kalpāni mayātmā tyaktaḥ paryeṣayetā imamagrabodhim / yathāsi rājā yatha rājaputram tathaiva tyaktā maya ātmabhāvāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.