पर्जन्याय प्रगायत । दिवस्पुत्राय मीढुषे । स नो यवसमिच्छतु, इति । इदं वचः पर्जन्याय स्वराजे । हृदो अस्त्वन्तरं तद्युयोत । मयोभूर्वातो विश्वकृष्टयः सन्त्वस्मे । सुपिप्पला ओषधीर्देवगोपाः,इति । यो गर्भमोषधीनाम् । गवां कृणोत्यर्वताम् । पर्जन्यः पुरुषीणाम् ( १), इति ।। विशीर्ष्णी पर्जन्याय दश दश ।।
parjanyāya pragāyata | divasputrāya mīḍhuṣe | sa no yavasamicchatu, iti | idaṃ vacaḥ parjanyāya svarāje | hṛdo astvantaraṃ tadyuyota | mayobhūrvāto viśvakṛṣṭayaḥ santvasme | supippalā oṣadhīrdevagopāḥ,iti | yo garbhamoṣadhīnām | gavāṃ kṛṇotyarvatām | parjanyaḥ puruṣīṇām ( 1), iti || viśīrṣṇī parjanyāya daśa daśa ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.