परे युवाꣳसं प्रवतो महीरनु बहुभ्यः पन्थामनपस्पशानम् । वैवस्वतꣳ संगमनं जनानां यमꣳ राजानꣳ हविषा दुवस्यत, इति । इदं त्वा वस्त्रं प्रथमं न्वागन्, इति । अपैतदूह यदिहाबिभः पुरा । इष्टापूर्तमनुसंपश्य दक्षिणां यथा ते दत्तं बहुधा वि बन्धुषु, इति । इमौ युनज्मि ते वह्नी असुनीथाय वोढवे । याभ्यां यमस्य सादनꣳ सुकृतां चापि गच्छतात् । पूषा त्वेतश्च्यावयतु प्र विद्वाननष्टपशर्भुवनस्य गोपाः । सं त्वैतेभ्यः परिददात्पितृभ्योऽग्निर्देवेभ्यः सुविदत्रेभ्यः । पूषेमा आशा अनुवेद सर्वाः सो अस्माꣳ अभयतमेन नेषत् । स्वस्तिदा अघृणिः सर्ववीरोऽप्रयुच्छन्पुर एतु प्रविद्वान् ( १) । आयुर्विश्वायुः परिपासति त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात् । यत्राऽऽसते सुकृतो यत्र ते ययुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु । भुवनस्य पत इदꣳ हविः, इति । अग्नये रयिमते स्वाहा । पुरुषस्य सयावर्यपेदघानि मृज्महे । यथा नो अत्र नापरः पुरा जरस आयति, इति । पुरुषस्य सयावरि वि ते प्राणमसिस्रसम् । शरीरेण महीमिहि स्वधयेहि पितॄनुप प्रजयाऽस्मानिहाऽऽवह । मैवं माꣳस्ता प्रियेऽहं देवी सती पितृलोकं यदैषि । विश्ववारा नमसा(नभसा?) संव्ययन्त्युभौ नो लोकौ पयसाऽभ्याववृत्स्व ( २) । इयं नारी पतिलोकं वृणाना निपद्यत उप त्वा मर्त्य प्रेतम् । विश्वं पुराणमनुपालयन्ती तस्मै प्रजां द्रविणं चेह धेहि । उदीर्ष्व नार्यभि जीवलोकमितासुमेतमुपशेष एहि । हस्तग्राभस्य दिधिषोस्त्वमेतत्पत्युर्जनित्वमभिसंबभूव । सुवर्णꣳ हस्तादाददाना मृतस्य श्रियै ब्रह्मणे तेजसे बलाय । अत्रैव त्वमिह वयꣳ सुशेवा विश्वा स्पृधो अभिमातीर्जयेम । धनुर्हस्तादाददाना मृतस्य श्रियै क्षत्त्रायौजसे बलाय । अत्रैव त्वमिह वयꣳ सुशेवा विश्वा स्पृधो अभिमातीर्जयेम । मणिꣳ हस्तादाददाना मृतस्य श्रियै विशे पुष्ट्यै बलाय । अत्रैव त्वमिह वयꣳ सुशेवा विश्वा स्पृधो अभिमातीर्जयेम ( ३) । इममग्ने चमसं मा विजीह्वरः प्रियो देवानामुत सोम्यानाम् । एष यश्चमसो देवपानस्तस्मिन्देवा अमृता मादयन्ताम् । अग्नेर्वर्म परि गोभिर्व्ययस्व संप्रोर्णुष्व मेदसा पीवसा च । नेत्त्वा धृष्णुर्हरसा जर्हृषाणो दधद्विधक्ष्यन्पर्यङ्खयातै । मैनमग्ने विदहो माऽभिशोचो माऽस्य त्वचं चिक्षिपो मा शरीरम् । यदा शृतं करवो जातवेदोऽथेमेनं प्रहिणुतात्पितृभ्यः । शृतं यदाऽकरसि जातवेदोऽथेमेनं परिदत्तात्पितृभ्यः । यदा गच्छात्यसुनीतिमेतामथा देवानां वशनीर्भवाति । सूर्यं ते चक्षुर्गच्छतु वातमात्मा द्यां च गच्छ पृथिवीं च धर्मणा । अपो वा गच्छ यदि तत्र ते हितमोषधीषु प्रतितिष्ठा शरीरैः । अजोऽभागस्तपसा तं तपस्व तं ते शोचिस्तपतु तं ते अर्चिः । यास्ते शिवास्तनुवो जातवेदस्ताभिर्वहेमꣳ सुकृतां यत्र लोकाः । अयं वै त्वमस्मादधि त्वमेतदयं वै तदस्य योनिरसि । वैश्वानरः पुत्रः पित्रे लोककृज्जातवेदो वहेमꣳ सुकृतां यत्र लोकाः ( ४) ।। विद्वानभ्याववृत्स्वाभिमातीर्जयेम शरीरैश्चत्वारि च ।।
pare yuvām̐saṃ pravato mahīranu bahubhyaḥ panthāmanapaspaśānam | vaivasvatam̐ saṃgamanaṃ janānāṃ yamam̐ rājānam̐ haviṣā duvasyata, iti | idaṃ tvā vastraṃ prathamaṃ nvāgan, iti | apaitadūha yadihābibhaḥ purā | iṣṭāpūrtamanusaṃpaśya dakṣiṇāṃ yathā te dattaṃ bahudhā vi bandhuṣu, iti | imau yunajmi te vahnī asunīthāya voḍhave | yābhyāṃ yamasya sādanam̐ sukṛtāṃ cāpi gacchatāt | pūṣā tvetaścyāvayatu pra vidvānanaṣṭapaśarbhuvanasya gopāḥ | saṃ tvaitebhyaḥ paridadātpitṛbhyo'gnirdevebhyaḥ suvidatrebhyaḥ | pūṣemā āśā anuveda sarvāḥ so asmām̐ abhayatamena neṣat | svastidā aghṛṇiḥ sarvavīro'prayucchanpura etu pravidvān ( 1) | āyurviśvāyuḥ paripāsati tvā pūṣā tvā pātu prapathe purastāt | yatrā''sate sukṛto yatra te yayustatra tvā devaḥ savitā dadhātu | bhuvanasya pata idam̐ haviḥ, iti | agnaye rayimate svāhā | puruṣasya sayāvaryapedaghāni mṛjmahe | yathā no atra nāparaḥ purā jarasa āyati, iti | puruṣasya sayāvari vi te prāṇamasisrasam | śarīreṇa mahīmihi svadhayehi pitṝnupa prajayā'smānihā''vaha | maivaṃ mām̐stā priye'haṃ devī satī pitṛlokaṃ yadaiṣi | viśvavārā namasā(nabhasā?) saṃvyayantyubhau no lokau payasā'bhyāvavṛtsva ( 2) | iyaṃ nārī patilokaṃ vṛṇānā nipadyata upa tvā martya pretam | viśvaṃ purāṇamanupālayantī tasmai prajāṃ draviṇaṃ ceha dhehi | udīrṣva nāryabhi jīvalokamitāsumetamupaśeṣa ehi | hastagrābhasya didhiṣostvametatpatyurjanitvamabhisaṃbabhūva | suvarṇam̐ hastādādadānā mṛtasya śriyai brahmaṇe tejase balāya | atraiva tvamiha vayam̐ suśevā viśvā spṛdho abhimātīrjayema | dhanurhastādādadānā mṛtasya śriyai kṣattrāyaujase balāya | atraiva tvamiha vayam̐ suśevā viśvā spṛdho abhimātīrjayema | maṇim̐ hastādādadānā mṛtasya śriyai viśe puṣṭyai balāya | atraiva tvamiha vayam̐ suśevā viśvā spṛdho abhimātīrjayema ( 3) | imamagne camasaṃ mā vijīhvaraḥ priyo devānāmuta somyānām | eṣa yaścamaso devapānastasmindevā amṛtā mādayantām | agnervarma pari gobhirvyayasva saṃprorṇuṣva medasā pīvasā ca | nettvā dhṛṣṇurharasā jarhṛṣāṇo dadhadvidhakṣyanparyaṅkhayātai | mainamagne vidaho mā'bhiśoco mā'sya tvacaṃ cikṣipo mā śarīram | yadā śṛtaṃ karavo jātavedo'themenaṃ prahiṇutātpitṛbhyaḥ | śṛtaṃ yadā'karasi jātavedo'themenaṃ paridattātpitṛbhyaḥ | yadā gacchātyasunītimetāmathā devānāṃ vaśanīrbhavāti | sūryaṃ te cakṣurgacchatu vātamātmā dyāṃ ca gaccha pṛthivīṃ ca dharmaṇā | apo vā gaccha yadi tatra te hitamoṣadhīṣu pratitiṣṭhā śarīraiḥ | ajo'bhāgastapasā taṃ tapasva taṃ te śocistapatu taṃ te arciḥ | yāste śivāstanuvo jātavedastābhirvahemam̐ sukṛtāṃ yatra lokāḥ | ayaṃ vai tvamasmādadhi tvametadayaṃ vai tadasya yonirasi | vaiśvānaraḥ putraḥ pitre lokakṛjjātavedo vahemam̐ sukṛtāṃ yatra lokāḥ ( 4) || vidvānabhyāvavṛtsvābhimātīrjayema śarīraiścatvāri ca ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.