अग्निर्नः पातु कृत्तिकाः । नक्षत्रं देवमिन्द्रि यम् । इदमासां विचक्षणम् । हविरासं जुहोतन । यस्य भान्ति रश्मयो यस्य केतवः । यस्येमा विश्वा भुवनानि सर्वा । स कृत्तिकाभिरभि संवसानः । अग्निर्नो देवः सुविते दधातु । प्रजापते रोहिणी वेतु पत्नी ।विश्वरूपा बृहती चित्रभानुः १ सा नो यज्ञस्य सुविते दधातु । यथा जीवेम शरदः सवीराः । रोहिणी देव्युदगात्पुरस्तात् । विश्वा रूपाणि प्रतिमोदमाना । प्रजापतिꣳ हविषा वर्धयन्ती ।प्रिया देवानामुपयातु यज्ञम् । सोमो राजा मृगशीर्षेण आगन्न् । शिवं नक्षत्रं प्रियमस्य धाम । आप्यायमानो बहुधा जनेषु । रेतः प्रजां यजमाने दधातु २ यत्ते नक्षत्रं मृगशीर्षमस्ति । प्रियꣳ राजन्प्रियतमं प्रियाणाम् । तस्मै ते सोम हविषा विधेम । शं न एधि द्विपदे शं चतुष्पदे । आर्द्र या रुद्र ः! प्रथमान एति । श्रेष्ठो देवानां पतिरघ्नियानाम् । नक्षत्रमस्य हविषा विधेम । मा नः प्रजाꣳ रीरिषन्मोत वीरान् । हेती रुद्र स्य परि णो वृणक्तु । आर्द्रा नक्षत्रं जुषताꣳ हविर्नः ३ प्रमुञ्चमानौ दुरितानि विश्वा । अपाघशँ सं नुदतामरातिम् । पुनर्नो देव्यदितिः स्पृणोतु । पुनर्वसू नः पुनरेतां यज्ञम् । पुनर्नो देवा अभियन्तु सर्वे । पुनःपुनर्वो हविषा यजामः । एवा न देव्यदितिरनर्वा । विश्वस्य भर्त्री जगतः प्रतिष्ठा । पुनर्वसू हविषा वर्धयन्ती ।प्रियं देवानामप्येतु पाथः ४ बृहस्पतिः प्रथमं जायमानः । तिष्यं नक्षत्रमभि संबभूव । श्रेष्ठो देवानां पृतनासु जिष्णुः । दिशोऽनु सर्वा अभयं नो अस्तु । तिष्यः पुरस्तादुत मध्यतो नः । बृहस्पतिर्नः परिपातु पश्चात् । बाधेतां द्वेषो अभयं कृणुताम् । सुवीर्यस्य पतयः स्याम । इदꣳ सर्पेभ्यो हविरस्तु जुष्टम् । आश्रेषा येषामनुयन्ति चेतः ५ ये अन्तरिक्षं पृथिवीं क्षियन्ति । ते नः सर्पासो हवमागमिष्ठाः । ये रोचने सूर्यस्यापि सर्पाः । ये दिवं देवीमनु संचरन्ति । येषामाश्रेषा अनुयन्ति कामम् । तेभ्यः सर्पेभ्यो मधुमज्जुहोमि । उपहूताः पितरो ये मघासु । मनोजवसः सुकृतः सुकृत्याः । ते नो नक्षत्रे हवमागमिष्ठाः । स्वधाभिर्यज्ञं प्रयतं जुषन्ताम् ६ ये अग्निदग्धा येऽनाग्निदग्धाः । येऽमुं लोकं पितरः क्षियन्ति । याँ श्च विद्म याꣳ उ च न प्रविद्म । मघासु यज्ञꣳ सुकृतं जुषन्ताम् । गवां पतिः फल्गुनीनामसि त्वम् । तदर्यमन्वरुण मित्र चारु । तं त्वा वयꣳ सनितारꣳ सनीनाम् । जीवा जीवन्तमुप संविशेम । येनेमा विश्वा भुवनानि संजिता । यस्य देवा अनुसंयन्ति चेतः ७ अर्यमा राजाजरस्तुविष्मान् । फल्गुनीनामृषभो रोरवीति । श्रेष्ठो देवानां भगवो भगासि । तत्त्वा विदुः फल्गुनीस्तस्य वित्तात् । अस्मभ्यं क्षत्रमजरꣳ सुवीर्यम् । गोमदश्ववदुप संनुदेह । भगो ह दाता भग इत्प्रदाता । भगो देवीः फल्गुनीराविवेश । भगस्येत्तं प्रसवं गमेम । यत्र देवैः सधमादं मदेम ८ आयातु देवः सवितोपयातु । हिरण्ययेन सुवृता रथेन । वहन्हस्तꣳ सुभगं विद्मनापसम् । प्रयच्छन्तं पपुरिं पुण्यमच्छ । हस्तः प्रयच्छत्वमृतं वसीयः । दक्षिणेन प्रतिगृभ्णीम एनत् । दातारमद्य सविता विदेय । यो नो हस्ताय प्रसुवाति यज्ञम् । त्वष्टा नक्षत्रमभ्येति चित्राम् । सुभँ ससं युवतिँ रोचमानाम् ९ निवेशयन्नमृतान्मर्त्याँ श्च । रूपाणि पिँ शन्भुवनानि विश्वा । तन्नस्त्वष्टा तदु चित्रा विचष्टाम् । तन्नक्षत्रं भूरिदा अस्तु मह्यम् । तन्नः प्रजां वीरवतीꣳ सनोतु । गोभिर्नो अश्वैः समनक्तु यज्ञम् । वायुर्नक्षत्रमभ्येति निष्ट्याम् । तिग्मशृङ्गो वृषभो रोरुवाणः । समीरयन्भुवना मातरिश्वा । अप द्वेषाँ सि नुदतामरातीः १० तन्नो वायुस्तदु निष्ट्या शृणोतु । तन्नक्षत्त्रं भूरिदा अस्तु मह्यम् । तन्नो देवासो अनुजानन्तु कामम् । यथा तरेम दुरितानि विश्वा । दूरमस्मच्छत्रवो यन्तु भीताः । तदिन्द्रा ग्नी कृणुतां तद्विशाखे । तन्नो देवा अनुमदन्तु यज्ञम् । पश्चात्पुरस्तादभयं नो अस्तु । नक्षत्राणामधिपत्नी विशाखे । श्रेष्ठाविन्द्राग्नी भुवनस्य गोपौ ११ विषूचः शत्रूनपबाधमानौ । अप क्षुधं नुदतामरातिम् । पूर्णा पश्चादुत पूर्णा पुरस्तात् । उन्मध्यतः पौर्णमासी जिगाय । तस्यां देवा अधि संवसन्तः । उत्तमे नाक इह मादयन्ताम् । पृथ्वी सुवर्चा युवतिः सजोषाः । पौर्णमास्युदगाच्छोभमाना । आप्याययन्ती दुरितानि विश्वा । उरुं दुहां यजमानाय यज्ञम् १२
agnirnaḥ pātu kṛttikāḥ | nakṣatraṃ devamindri yam | idamāsāṃ vicakṣaṇam | havirāsaṃ juhotana | yasya bhānti raśmayo yasya ketavaḥ | yasyemā viśvā bhuvanāni sarvā | sa kṛttikābhirabhi saṃvasānaḥ | agnirno devaḥ suvite dadhātu | prajāpate rohiṇī vetu patnī |viśvarūpā bṛhatī citrabhānuḥ 1 sā no yajñasya suvite dadhātu | yathā jīvema śaradaḥ savīrāḥ | rohiṇī devyudagātpurastāt | viśvā rūpāṇi pratimodamānā | prajāpatim̐ haviṣā vardhayantī |priyā devānāmupayātu yajñam | somo rājā mṛgaśīrṣeṇa āgann | śivaṃ nakṣatraṃ priyamasya dhāma | āpyāyamāno bahudhā janeṣu | retaḥ prajāṃ yajamāne dadhātu 2 yatte nakṣatraṃ mṛgaśīrṣamasti | priyam̐ rājanpriyatamaṃ priyāṇām | tasmai te soma haviṣā vidhema | śaṃ na edhi dvipade śaṃ catuṣpade | ārdra yā rudra ḥ! prathamāna eti | śreṣṭho devānāṃ patiraghniyānām | nakṣatramasya haviṣā vidhema | mā naḥ prajām̐ rīriṣanmota vīrān | hetī rudra sya pari ṇo vṛṇaktu | ārdrā nakṣatraṃ juṣatām̐ havirnaḥ 3 pramuñcamānau duritāni viśvā | apāghaśa~ saṃ nudatāmarātim | punarno devyaditiḥ spṛṇotu | punarvasū naḥ punaretāṃ yajñam | punarno devā abhiyantu sarve | punaḥpunarvo haviṣā yajāmaḥ | evā na devyaditiranarvā | viśvasya bhartrī jagataḥ pratiṣṭhā | punarvasū haviṣā vardhayantī |priyaṃ devānāmapyetu pāthaḥ 4 bṛhaspatiḥ prathamaṃ jāyamānaḥ | tiṣyaṃ nakṣatramabhi saṃbabhūva | śreṣṭho devānāṃ pṛtanāsu jiṣṇuḥ | diśo'nu sarvā abhayaṃ no astu | tiṣyaḥ purastāduta madhyato naḥ | bṛhaspatirnaḥ paripātu paścāt | bādhetāṃ dveṣo abhayaṃ kṛṇutām | suvīryasya patayaḥ syāma | idam̐ sarpebhyo havirastu juṣṭam | āśreṣā yeṣāmanuyanti cetaḥ 5 ye antarikṣaṃ pṛthivīṃ kṣiyanti | te naḥ sarpāso havamāgamiṣṭhāḥ | ye rocane sūryasyāpi sarpāḥ | ye divaṃ devīmanu saṃcaranti | yeṣāmāśreṣā anuyanti kāmam | tebhyaḥ sarpebhyo madhumajjuhomi | upahūtāḥ pitaro ye maghāsu | manojavasaḥ sukṛtaḥ sukṛtyāḥ | te no nakṣatre havamāgamiṣṭhāḥ | svadhābhiryajñaṃ prayataṃ juṣantām 6 ye agnidagdhā ye'nāgnidagdhāḥ | ye'muṃ lokaṃ pitaraḥ kṣiyanti | yā~ śca vidma yām̐ u ca na pravidma | maghāsu yajñam̐ sukṛtaṃ juṣantām | gavāṃ patiḥ phalgunīnāmasi tvam | tadaryamanvaruṇa mitra cāru | taṃ tvā vayam̐ sanitāram̐ sanīnām | jīvā jīvantamupa saṃviśema | yenemā viśvā bhuvanāni saṃjitā | yasya devā anusaṃyanti cetaḥ 7 aryamā rājājarastuviṣmān | phalgunīnāmṛṣabho roravīti | śreṣṭho devānāṃ bhagavo bhagāsi | tattvā viduḥ phalgunīstasya vittāt | asmabhyaṃ kṣatramajaram̐ suvīryam | gomadaśvavadupa saṃnudeha | bhago ha dātā bhaga itpradātā | bhago devīḥ phalgunīrāviveśa | bhagasyettaṃ prasavaṃ gamema | yatra devaiḥ sadhamādaṃ madema 8 āyātu devaḥ savitopayātu | hiraṇyayena suvṛtā rathena | vahanhastam̐ subhagaṃ vidmanāpasam | prayacchantaṃ papuriṃ puṇyamaccha | hastaḥ prayacchatvamṛtaṃ vasīyaḥ | dakṣiṇena pratigṛbhṇīma enat | dātāramadya savitā videya | yo no hastāya prasuvāti yajñam | tvaṣṭā nakṣatramabhyeti citrām | subha~ sasaṃ yuvati~ rocamānām 9 niveśayannamṛtānmartyā~ śca | rūpāṇi pi~ śanbhuvanāni viśvā | tannastvaṣṭā tadu citrā vicaṣṭām | tannakṣatraṃ bhūridā astu mahyam | tannaḥ prajāṃ vīravatīm̐ sanotu | gobhirno aśvaiḥ samanaktu yajñam | vāyurnakṣatramabhyeti niṣṭyām | tigmaśṛṅgo vṛṣabho roruvāṇaḥ | samīrayanbhuvanā mātariśvā | apa dveṣā~ si nudatāmarātīḥ 10 tanno vāyustadu niṣṭyā śṛṇotu | tannakṣattraṃ bhūridā astu mahyam | tanno devāso anujānantu kāmam | yathā tarema duritāni viśvā | dūramasmacchatravo yantu bhītāḥ | tadindrā gnī kṛṇutāṃ tadviśākhe | tanno devā anumadantu yajñam | paścātpurastādabhayaṃ no astu | nakṣatrāṇāmadhipatnī viśākhe | śreṣṭhāvindrāgnī bhuvanasya gopau 11 viṣūcaḥ śatrūnapabādhamānau | apa kṣudhaṃ nudatāmarātim | pūrṇā paścāduta pūrṇā purastāt | unmadhyataḥ paurṇamāsī jigāya | tasyāṃ devā adhi saṃvasantaḥ | uttame nāka iha mādayantām | pṛthvī suvarcā yuvatiḥ sajoṣāḥ | paurṇamāsyudagācchobhamānā | āpyāyayantī duritāni viśvā | uruṃ duhāṃ yajamānāya yajñam 12
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.