वैश्वानरो न ऊत्या प्र यातु परावतः । अग्निर् उक्थेन वाहसा ॥ ऋतावानं वैश्वानरम् ऋतस्य ज्योतिषस् पतिम् । अजस्रं घर्मम् ईमहे ॥ वैश्वानरस्य दꣳसनाभ्यो बृहद् अरिणाद् एकः स्वपस्यया कविः । उभा पितरा महयन्न् अजायताग्निर् द्यावापृथिवी भूरिरेतसा ॥ पृष्टो दिवि पृष्टो अग्निः पृथिव्याम् पृष्टो विश्वा ओषधीर् आ विवेश । वैश्वानरः सहसा पृष्टो अग्निः स नो दिवा सः रिषः पातु नक्तम् । जातो यद् अग्ने भुवना व्यख्यः पशुं न गोपा इर्यः परिज्मा । वैश्वानर ब्रह्मणे विन्द गातुं यूयम् पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ त्वम् अग्ने शोचिषा शोशुचान आ रोदसी अपृणा जायमानः । त्वम् देवाꣳ अभिशस्तेर् अमुञ्चो वैश्वानर जातवेदो महित्वा ॥ अस्माकम् अग्ने मघवत्सु धारयानामि क्षत्रम् अजरꣳ सुवीर्यम् । वयं जयेम शतिनꣳ सहस्रिणं वैश्वानर वाजम् अग्ने तवो ऽतिभिः ॥ वैश्वानरस्य सुमतौ स्याम राजा हिकम् भुवनानाम् अभिश्रीः । इतो जातो विश्वम् इदं वि चष्टे वैश्वानरो यतते सूर्येण ॥ अव ते हेडो वरुण नमोभिर् अव यज्ञेभिर् ईमहे हविर्भिः । क्षयन्न् अस्मभ्यम् असुर प्रचेतो राजन्न् एनाꣳसि शिश्रथः कृतानि ॥ उद् उत्तमं वरुण पाशम् अस्मद् अवाधमं वि मध्यमꣳ श्रथाय । अथा वयम् आदित्य व्रते तवानागसो अदितये स्याम ॥ दधिक्राव्णो अकारिषं जिष्णोर् अश्वस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखा करत् प्र ण आयूꣳषि तारिषत् ॥ आ दधिक्राः शवसा पञ्च कृष्टीः सूर्य इव ज्योतिषापस् ततान । सहस्रसाः शतसा वाज्य् अर्वा पृणक्तु वध्वा सम् इमा वचाꣳसि ॥ अग्निर् मूर्धा भुवः । मरुतो यद् ध वो दिवः सुम्नायन्तो हवामहे । आ तू नः उप गन्तन ॥ या वः शर्म शशमानाय सन्ति त्रिधातूनि दाशुषे यच्छताधि । अस्मभ्यं तानि मरुतो वि यन्त रयिं नो धत्त वृषणः सुवीरम् अदितिर् न उरुष्यत्व् अदितिः शर्म यच्छतु । अदितिः पात्व् अꣳहसः ॥ महीमू षु मातरꣳ सुव्रतानाम् ऋतस्य पत्नीम् अवसे हुवेम । तुविक्षत्राम् अजरन्तीम् उरूचीꣳ सुशर्माणम् अदितिꣳ सुप्रणीतिम् ॥ सुत्रामाणम् पृथिवीं द्याम् अनेहसꣳ सुशर्माणम् अदितिꣳ सुप्रणीतिम् । दैवीं नावꣳ स्वरित्राम् अनागसम् अस्रवन्तीम् आ रुहेमा स्वस्तये ॥ इमाꣳ सु नावम् आरुहꣳ शतारित्राꣳ शतस्फ्याम् । अच्छिद्राम् पारयिष्णुम् ॥
vaiśvānaro na ūtyā pra yātu parāvataḥ | agnir ukthena vāhasā || ṛtāvānaṃ vaiśvānaram ṛtasya jyotiṣas patim | ajasraṃ gharmam īmahe || vaiśvānarasya dam̐sanābhyo bṛhad ariṇād ekaḥ svapasyayā kaviḥ | ubhā pitarā mahayann ajāyatāgnir dyāvāpṛthivī bhūriretasā || pṛṣṭo divi pṛṣṭo agniḥ pṛthivyām pṛṣṭo viśvā oṣadhīr ā viveśa | vaiśvānaraḥ sahasā pṛṣṭo agniḥ sa no divā saḥ riṣaḥ pātu naktam | jāto yad agne bhuvanā vyakhyaḥ paśuṃ na gopā iryaḥ parijmā | vaiśvānara brahmaṇe vinda gātuṃ yūyam pāta svastibhiḥ sadā naḥ || tvam agne śociṣā śośucāna ā rodasī apṛṇā jāyamānaḥ | tvam devām̐ abhiśaster amuñco vaiśvānara jātavedo mahitvā || asmākam agne maghavatsu dhārayānāmi kṣatram ajaram̐ suvīryam | vayaṃ jayema śatinam̐ sahasriṇaṃ vaiśvānara vājam agne tavo 'tibhiḥ || vaiśvānarasya sumatau syāma rājā hikam bhuvanānām abhiśrīḥ | ito jāto viśvam idaṃ vi caṣṭe vaiśvānaro yatate sūryeṇa || ava te heḍo varuṇa namobhir ava yajñebhir īmahe havirbhiḥ | kṣayann asmabhyam asura praceto rājann enām̐si śiśrathaḥ kṛtāni || ud uttamaṃ varuṇa pāśam asmad avādhamaṃ vi madhyamam̐ śrathāya | athā vayam āditya vrate tavānāgaso aditaye syāma || dadhikrāvṇo akāriṣaṃ jiṣṇor aśvasya vājinaḥ | surabhi no mukhā karat pra ṇa āyūm̐ṣi tāriṣat || ā dadhikrāḥ śavasā pañca kṛṣṭīḥ sūrya iva jyotiṣāpas tatāna | sahasrasāḥ śatasā vājy arvā pṛṇaktu vadhvā sam imā vacām̐si || agnir mūrdhā bhuvaḥ | maruto yad dha vo divaḥ sumnāyanto havāmahe | ā tū naḥ upa gantana || yā vaḥ śarma śaśamānāya santi tridhātūni dāśuṣe yacchatādhi | asmabhyaṃ tāni maruto vi yanta rayiṃ no dhatta vṛṣaṇaḥ suvīram aditir na uruṣyatv aditiḥ śarma yacchatu | aditiḥ pātv am̐hasaḥ || mahīmū ṣu mātaram̐ suvratānām ṛtasya patnīm avase huvema | tuvikṣatrām ajarantīm urūcīm̐ suśarmāṇam aditim̐ supraṇītim || sutrāmāṇam pṛthivīṃ dyām anehasam̐ suśarmāṇam aditim̐ supraṇītim | daivīṃ nāvam̐ svaritrām anāgasam asravantīm ā ruhemā svastaye || imām̐ su nāvam āruham̐ śatāritrām̐ śatasphyām | acchidrām pārayiṣṇum ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.