रजनो वै कौणेयः क्रतुजितं जानकिं चक्षुर्वन्यम् अयात् तस्मा एताम् इष्टिं निर् अवपत् । अग्नये भ्राजस्वते पुरोडाशम् अष्टाकपालꣳ सौर्यं चरुम् अग्नये भ्राजस्वते पुरोडाशम् अष्टाकपालम् । तयैवास्मिञ् चक्षुर् अदधात् । यश् चक्षुकामः स्यात् तस्मा एताम् इष्टिं निर् वपेत् । अग्नये भ्राजस्वते पुरोडाशम् अष्टाकपालꣳ सौर्यं चरुम् अग्नये भ्राजस्वते पुरोडाशम् अष्टाकपालम् अग्नेर् वै चक्षुषा मनुष्या वि पश्यन्ति सूर्यस्य देवाः । अग्निं चैव सूर्यं च स्वेन भागधेयेनोप धावति ताव् एवास्मिञ् चक्षुर् धत्तश् चक्षुष्मान् एव भवति यद् आग्नेयौ भवतश् चक्षुषी एवास्मिन् तत् प्रति दधाति यत् सौर्यो नासिकां तेन । अभितः सौर्यम् आग्नेयौ भवतस् तस्माद् अभितो नासिकां चक्षुषी तस्मान् नासिकया चक्षुषी विधृते समानी याज्यानुवाक्ये भवतः 0 समानꣳ हि चक्षुः समृद्ध्यै । उद् उ त्यं जातवेदसम् । सप्त त्वा हरितो रथे चित्रं देवानाम् उद् अगाद् अनीकम् इति पिण्डान् प्र यच्छति चक्षुर् एवास्मै प्र यच्छति यद् एव तस्य तत् ॥ 2.3.9अनुवाक 9 काम्या इष्टयः। सांग्रहणीष्टिविधिः। ध्रुवो ऽसि ध्रुवो ऽहꣳ सजातेषु भूयासं धीरश् चेत्ता वसुविद् ध्रुवो ऽसि ध्रुवो ऽहꣳ सजातेषु भूयासम् उग्रश् चेत्ता वसुविद् ध्रुवो ऽसि ध्रुवो ऽहꣳ सजातेषु भूयासम् अभिभूश् चेत्ता वसुविद् आमनम् अस्य् आमनस्य देवा ये सजाताः कुमाराः समनसस् तान् अहं कामये हृदा ते मां कामयन्ताꣳ हृदा तान् म आमनसः कृधि स्वाहा । ऽऽआमनम् असि आमनस्य देवा याः स्त्रियः समनसस् ता अहं कामये हृदा ता मां कामयन्ताꣳ हृदा ता म आमनसः कृधि स्वाहा वैश्वदेवीꣳ सांग्रहणीं निर् वपेद् ग्रामकामः । वैश्वदेवा वै सजाताः । विश्वान् एव देवान्त् स्वेन भागधेयेनोप धावति त एवास्मै सजातान् प्र यच्छन्ति ग्राम्य् एव भवति सांग्रहणी भवति मनोग्रहणं वै संग्रहणम् मन एव सजातानाम् गृह्णाति ध्रुवो ऽसि ध्रुवो ऽहꣳ सजातेषु भूयासम् इति परिधीन् परि दधाति । आशिषम् एवैताम् आ शास्ते । अथो एतद् एव सर्वꣳ सजातेष्व् अधि भवति यस्यैवं विदुष एते परिधयः परिधीयन्ते । आमनम् अस्य् आमनस्य देवा इति तिस्र आहुतीर् जुहोति । एतावन्तो वै सजाता ये महान्तो ये क्षुल्लका याः स्त्रियः तान् एवाव रुन्द्धे त एनम् अवरुद्धा उप तिष्ठन्ते ॥
rajano vai kauṇeyaḥ kratujitaṃ jānakiṃ cakṣurvanyam ayāt tasmā etām iṣṭiṃ nir avapat | agnaye bhrājasvate puroḍāśam aṣṭākapālam̐ sauryaṃ carum agnaye bhrājasvate puroḍāśam aṣṭākapālam | tayaivāsmiñ cakṣur adadhāt | yaś cakṣukāmaḥ syāt tasmā etām iṣṭiṃ nir vapet | agnaye bhrājasvate puroḍāśam aṣṭākapālam̐ sauryaṃ carum agnaye bhrājasvate puroḍāśam aṣṭākapālam agner vai cakṣuṣā manuṣyā vi paśyanti sūryasya devāḥ | agniṃ caiva sūryaṃ ca svena bhāgadheyenopa dhāvati tāv evāsmiñ cakṣur dhattaś cakṣuṣmān eva bhavati yad āgneyau bhavataś cakṣuṣī evāsmin tat prati dadhāti yat sauryo nāsikāṃ tena | abhitaḥ sauryam āgneyau bhavatas tasmād abhito nāsikāṃ cakṣuṣī tasmān nāsikayā cakṣuṣī vidhṛte samānī yājyānuvākye bhavataḥ 0 samānam̐ hi cakṣuḥ samṛddhyai | ud u tyaṃ jātavedasam | sapta tvā harito rathe citraṃ devānām ud agād anīkam iti piṇḍān pra yacchati cakṣur evāsmai pra yacchati yad eva tasya tat || 2.3.9anuvāka 9 kāmyā iṣṭayaḥ| sāṃgrahaṇīṣṭividhiḥ| dhruvo 'si dhruvo 'ham̐ sajāteṣu bhūyāsaṃ dhīraś cettā vasuvid dhruvo 'si dhruvo 'ham̐ sajāteṣu bhūyāsam ugraś cettā vasuvid dhruvo 'si dhruvo 'ham̐ sajāteṣu bhūyāsam abhibhūś cettā vasuvid āmanam asy āmanasya devā ye sajātāḥ kumārāḥ samanasas tān ahaṃ kāmaye hṛdā te māṃ kāmayantām̐ hṛdā tān ma āmanasaḥ kṛdhi svāhā | ''āmanam asi āmanasya devā yāḥ striyaḥ samanasas tā ahaṃ kāmaye hṛdā tā māṃ kāmayantām̐ hṛdā tā ma āmanasaḥ kṛdhi svāhā vaiśvadevīm̐ sāṃgrahaṇīṃ nir vaped grāmakāmaḥ | vaiśvadevā vai sajātāḥ | viśvān eva devānt svena bhāgadheyenopa dhāvati ta evāsmai sajātān pra yacchanti grāmy eva bhavati sāṃgrahaṇī bhavati manograhaṇaṃ vai saṃgrahaṇam mana eva sajātānām gṛhṇāti dhruvo 'si dhruvo 'ham̐ sajāteṣu bhūyāsam iti paridhīn pari dadhāti | āśiṣam evaitām ā śāste | atho etad eva sarvam̐ sajāteṣv adhi bhavati yasyaivaṃ viduṣa ete paridhayaḥ paridhīyante | āmanam asy āmanasya devā iti tisra āhutīr juhoti | etāvanto vai sajātā ye mahānto ye kṣullakā yāḥ striyaḥ tān evāva runddhe ta enam avaruddhā upa tiṣṭhante ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.