अग्निना रयिम् अश्नवत् पोषम् एव दिवेदिवे । यशसं वीरवत्तमम् ॥ गोमाꣳ अग्ने ऽविमाꣳ अश्वी यज्ञो नृवत्सखा सदम् इद् अप्रमृष्यः । इडावाꣳ एषो असुर प्रजावान् दीर्घो रयिः पृथुबुध्नः सभावान् ॥ आ प्यायस्व सं ते ॥ इह त्वष्टारम् अग्रियं विश्वरूपम् उप ह्वये । अस्माकम् अस्तु केवलः ॥ तन् नस् तुरीपम् अध पोषयित्नु देव त्वष्टर् वि रराणः स्यस्व । यतो वीरः कर्मण्यः सुदक्षो युक्तग्रावा जायते देवकामः ॥ शिवस् त्वष्टर् इहा गहि विभुः पोष उत त्मना । यज्ञेयज्ञे न उद् अव ॥ पिशंगरूपः सुभरो वयोधाः श्रुष्टी वीरो जायते देवकामः । प्रजां त्वष्टा वि ष्यतु नाभिम् अस्मे अथा देवानाम् अप्य् एतु पाथः ॥ प्र णो देवी । आ नो दिवः ॥ पीपिवाꣳसꣳ सरस्वत स्तनं यो विश्वदर्शतः । धुक्षीमहि प्रजाम् इषम् ॥ ये ते सरस्व ऊर्मयो मधुमन्तो घृतश्चुतः । तेषां ते सुम्नम् ईमहे ॥ यस्य व्रतम् पशवो यन्ति सर्वे यस्य व्रतम् उपतिष्ठन्त आपः । यस्य व्रते पुष्टिपतिर् निविष्टस् तꣳ सरस्वन्तम् अवसे हुवेम ॥ दिव्यꣳ सुपर्णं वयसम् बृहन्तम् अपां गर्भं वृषभम् ओषधीनाम् । अभीपतो वृष्ट्या तर्पयन्तं तꣳ सरस्वन्तम् अवसे हुवेम ॥ सिनीवालि पृथुष्टुके या देवानाम् असि स्वसा । जुषस्व हव्य माहुतम् प्रजां देवि दिदिड्ढि नः ॥ या सुपाणिः स्वङ्गुरिः सुषूमा बहुसूवरी । तस्यै विश्पत्नियै हविः सिनीवाल्यै जुहोतन ॥ इन्द्रं वो विश्वतस् परि । इन्द्रं नरः ॥ असितवर्णा हरयः सुपर्णा मिहो वसाना दिवम् उत् पतन्ति । त आऽववृत्रन्त् सदनानि कृत्वाऽऽद् इत् पृथिवी घृतैर् व्य् उद्यते ॥ हिरण्यकेशो रजसो विसारे ऽहिर् धुनिर् वात इव ध्रजीमान् । शुचिभ्राजा उषसः नवेदा यशस्वतीर् अपस्युवो न सत्याः ॥ आ ते सुपर्णा अमिनन्त एवैः कृष्णो नोनाव वृषभो यदीदम् । शिवाभिर् न स्मयमानाभिर् आगात् पतन्ति मिह स्तनयन्त्य् अभ्रा ॥ वाश्रेव विद्युन् मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति । यद् एषां वृष्टिर् असर्जि ॥ पर्वतश् चिन् महि वृद्धो बिभाय दिवश् चित् सानु रेजत स्वने वः । यत् क्रीडथ मरुतः ऋष्टिमन्त आप इव सध्रियञ्चो धवध्वे ॥ अभि क्रन्द स्तनय गर्भम् आ धा उदन्वता परि दीया रथेन । दृतिꣳ सु कर्ष विषितं न्यञ्चꣳ समा भवन्तूद्वता निपादाः ॥ त्वं त्या चिद् अच्युताग्ने पशुर् न यवसे । धामा ह यत् ते अजर वना वृश्चन्ति शिक्वसः ॥ अग्ने भूरीणि तव जातवेदो देव स्वधावो ऽमृतस्य धाम । याश् च माया मायिनां विश्वमिन्व त्वे पूर्वीः संदधुः पृष्टबन्धो ॥ दिवो नो वृष्टिम् मरुतो ररीध्वम् प्र पिन्वत वृष्णो अश्वस्य धाराः । अर्वाङ् एतेन स्तनयित्नुनेह्य् अपो निषिञ्चन्न् असुरः पिता नः ॥ पिन्वन्त्य् अपो मरुतः सुदानवः पयो घृतवद् विदथेष्व् आभुवः । अत्यं न मिहे वि नयन्ति वाजिनम् उत्सं दुहन्ति स्तनयन्तम् अक्षितम् ॥ उदप्रुतो मरुतस् ताꣳ इयर्त वृष्टिम् ये विश्वे मरुतो जुनन्ति । क्रोशाति गर्दा कन्येव तुन्ना पेरुं तुञ्जाना पत्येव जाया ॥ घृतेन द्यावापृथिवी मधुना सम् उक्षत पयस्वतीः कृणुताप ओषधीः । ऊर्जं च तत्र सुमतिं च पिन्वथ यत्रा नरो मरुतः सिञ्चथा मधु ॥ उद् उ त्यम् । चित्रम् ॥ और्वभृगुवच् छुचिम् अप्नवानवद् आ हुवे । अग्निꣳ समुद्रवाससम् ॥ आ सवꣳ सवितुर् यथा भगस्येव भुजिꣳ हुवे । अग्निꣳ समुद्रवाससम् ॥ हुवे वातस्वनं कविम् पर्जन्यक्रन्द्यꣳ सहः । अग्निꣳ समुद्रवाससम् ॥
agninā rayim aśnavat poṣam eva divedive | yaśasaṃ vīravattamam || gomām̐ agne 'vimām̐ aśvī yajño nṛvatsakhā sadam id apramṛṣyaḥ | iḍāvām̐ eṣo asura prajāvān dīrgho rayiḥ pṛthubudhnaḥ sabhāvān || ā pyāyasva saṃ te || iha tvaṣṭāram agriyaṃ viśvarūpam upa hvaye | asmākam astu kevalaḥ || tan nas turīpam adha poṣayitnu deva tvaṣṭar vi rarāṇaḥ syasva | yato vīraḥ karmaṇyaḥ sudakṣo yuktagrāvā jāyate devakāmaḥ || śivas tvaṣṭar ihā gahi vibhuḥ poṣa uta tmanā | yajñeyajñe na ud ava || piśaṃgarūpaḥ subharo vayodhāḥ śruṣṭī vīro jāyate devakāmaḥ | prajāṃ tvaṣṭā vi ṣyatu nābhim asme athā devānām apy etu pāthaḥ || pra ṇo devī | ā no divaḥ || pīpivām̐sam̐ sarasvata stanaṃ yo viśvadarśataḥ | dhukṣīmahi prajām iṣam || ye te sarasva ūrmayo madhumanto ghṛtaścutaḥ | teṣāṃ te sumnam īmahe || yasya vratam paśavo yanti sarve yasya vratam upatiṣṭhanta āpaḥ | yasya vrate puṣṭipatir niviṣṭas tam̐ sarasvantam avase huvema || divyam̐ suparṇaṃ vayasam bṛhantam apāṃ garbhaṃ vṛṣabham oṣadhīnām | abhīpato vṛṣṭyā tarpayantaṃ tam̐ sarasvantam avase huvema || sinīvāli pṛthuṣṭuke yā devānām asi svasā | juṣasva havya māhutam prajāṃ devi didiḍḍhi naḥ || yā supāṇiḥ svaṅguriḥ suṣūmā bahusūvarī | tasyai viśpatniyai haviḥ sinīvālyai juhotana || indraṃ vo viśvatas pari | indraṃ naraḥ || asitavarṇā harayaḥ suparṇā miho vasānā divam ut patanti | ta ā'vavṛtrant sadanāni kṛtvā''d it pṛthivī ghṛtair vy udyate || hiraṇyakeśo rajaso visāre 'hir dhunir vāta iva dhrajīmān | śucibhrājā uṣasaḥ navedā yaśasvatīr apasyuvo na satyāḥ || ā te suparṇā aminanta evaiḥ kṛṣṇo nonāva vṛṣabho yadīdam | śivābhir na smayamānābhir āgāt patanti miha stanayanty abhrā || vāśreva vidyun mimāti vatsaṃ na mātā siṣakti | yad eṣāṃ vṛṣṭir asarji || parvataś cin mahi vṛddho bibhāya divaś cit sānu rejata svane vaḥ | yat krīḍatha marutaḥ ṛṣṭimanta āpa iva sadhriyañco dhavadhve || abhi kranda stanaya garbham ā dhā udanvatā pari dīyā rathena | dṛtim̐ su karṣa viṣitaṃ nyañcam̐ samā bhavantūdvatā nipādāḥ || tvaṃ tyā cid acyutāgne paśur na yavase | dhāmā ha yat te ajara vanā vṛścanti śikvasaḥ || agne bhūrīṇi tava jātavedo deva svadhāvo 'mṛtasya dhāma | yāś ca māyā māyināṃ viśvaminva tve pūrvīḥ saṃdadhuḥ pṛṣṭabandho || divo no vṛṣṭim maruto rarīdhvam pra pinvata vṛṣṇo aśvasya dhārāḥ | arvāṅ etena stanayitnunehy apo niṣiñcann asuraḥ pitā naḥ || pinvanty apo marutaḥ sudānavaḥ payo ghṛtavad vidatheṣv ābhuvaḥ | atyaṃ na mihe vi nayanti vājinam utsaṃ duhanti stanayantam akṣitam || udapruto marutas tām̐ iyarta vṛṣṭim ye viśve maruto junanti | krośāti gardā kanyeva tunnā peruṃ tuñjānā patyeva jāyā || ghṛtena dyāvāpṛthivī madhunā sam ukṣata payasvatīḥ kṛṇutāpa oṣadhīḥ | ūrjaṃ ca tatra sumatiṃ ca pinvatha yatrā naro marutaḥ siñcathā madhu || ud u tyam | citram || aurvabhṛguvac chucim apnavānavad ā huve | agnim̐ samudravāsasam || ā savam̐ savitur yathā bhagasyeva bhujim̐ huve | agnim̐ samudravāsasam || huve vātasvanaṃ kavim parjanyakrandyam̐ sahaḥ | agnim̐ samudravāsasam ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.