आयुर्दा अग्ने हविषो जुषाणो घृतप्रतीको घृतयोनिर् एधि । घृतम् पीत्वा मधु चारु गव्यम् पितेव पुत्रम् अभि रक्षताद् इमम् ॥ आ वृश्च्यते वा एतद् यजमानो ऽग्निभ्यां यद् एनयोः शृतंकृत्याथान्यत्रावभृथम् अवैति । आयुर्दा अग्ने हविषो जुषाण इत्य् अवभृथम् अवैष्यञ् जुहुयाद् आहुत्यैवैनौ शमयति नार्तिम् आर्छति यजमानः । यत् कुसीदम् अप्रतीत्तम् मयि येन यमस्य बलिना चरामि । इहैव सन् निरवदये तद् एतत् तद् अग्ने अनृणो भवामि ॥ विश्वलोप विश्वदावस्य त्वाऽऽसञ् जुहोम्य् अग्धाद् एको ऽहुताद् एकः समसनाद् एकः । ते नः कृण्वन्तु भेषजꣳ सदः सहो वरेण्यम् ॥ अयं नो नभसा पुरः सꣳस्फानो अभि रक्षतु । गृहाणाम् असमर्त्यै बहवो नो गृहा असन् ॥ स त्वं नः नभसस् पत ऊर्जं नो धेहि भद्रया । पुनर् नो नष्टम् आ कृधि पुनर् नो रयिम् आ कृधि देव सꣳस्फान सहस्रपोषस्येशिषे स नो रास्वाज्यानिꣳ रायस् पोषꣳ सुवीरꣳ संवत्सरीणाꣳ स्वस्तिम् ॥ अग्निर् वाव यम इयं यमी कुसीदं वा एतद् यमस्य यजमान आ दत्ते यद् ओषधीभिर् वेदिꣳ स्तृणाति यद् अनुपौष्य प्रयायाद् ग्रीवबद्धम् एनम् अमुष्मिम्̐ लोके नेनीयेरन् यत् कुसीदम् अप्रतीत्तम् मयीत्य् उपौषतीहैव सन् यमं कुसीदं निरवदायानृणः सुवर्गं लोकम् एति यदि मिश्रम् इव चरेद् अञ्जलिना सक्तून् प्रदाव्ये जुहुयात् । एष वा अग्निर् वैश्वानरो यत् प्रदाव्यः स एवैनꣳ स्वदयति । अह्नां विधान्याम् एकाष्टकायाम् अपूपं चतुःशरावम् पक्त्वा प्रातर् एतेन कक्षम् उपौषेत् । यदि दहति पुण्यसमम् भवति यदि न दहति पापसमम् एतेन ह स्म वा ऋषयः पुरा विज्ञानेन दीर्घसत्त्रम् उप यन्ति यो वा उपद्रष्टारम् उपश्रोतारम् अनुख्यातारं विद्वान् यजते सम् अमुष्मिम्̐ लोक इष्टापूर्तेन गच्छते । अग्निर् वा उपद्रष्टा वायुर् उपश्रोताऽऽदित्यो ऽनुख्याता तान् य एवं विद्वान् यजते सम् अमुष्मिम्̐ लोक इष्टापूर्तेन गच्छते । अयं नो नभसा पुरः इत्य आहाग्निर् वै नभसा पुरो ऽग्निम् एव तद् आह । एतन् मे गोपायेति स त्वं नो नभसस् पत इत्य् आह वायुर् वै नभसस् पतिर् वायुम् एव तद् आह एतन् मे गोपायेति देव सꣳस्फानेत्य् आह असौ वा आदित्यो देवः सꣳस्फान आदित्यम् एव तद् आह एतन् मे गोपायेति ॥
āyurdā agne haviṣo juṣāṇo ghṛtapratīko ghṛtayonir edhi | ghṛtam pītvā madhu cāru gavyam piteva putram abhi rakṣatād imam || ā vṛścyate vā etad yajamāno 'gnibhyāṃ yad enayoḥ śṛtaṃkṛtyāthānyatrāvabhṛtham avaiti | āyurdā agne haviṣo juṣāṇa ity avabhṛtham avaiṣyañ juhuyād āhutyaivainau śamayati nārtim ārchati yajamānaḥ | yat kusīdam apratīttam mayi yena yamasya balinā carāmi | ihaiva san niravadaye tad etat tad agne anṛṇo bhavāmi || viśvalopa viśvadāvasya tvā''sañ juhomy agdhād eko 'hutād ekaḥ samasanād ekaḥ | te naḥ kṛṇvantu bheṣajam̐ sadaḥ saho vareṇyam || ayaṃ no nabhasā puraḥ sam̐sphāno abhi rakṣatu | gṛhāṇām asamartyai bahavo no gṛhā asan || sa tvaṃ naḥ nabhasas pata ūrjaṃ no dhehi bhadrayā | punar no naṣṭam ā kṛdhi punar no rayim ā kṛdhi deva sam̐sphāna sahasrapoṣasyeśiṣe sa no rāsvājyānim̐ rāyas poṣam̐ suvīram̐ saṃvatsarīṇām̐ svastim || agnir vāva yama iyaṃ yamī kusīdaṃ vā etad yamasya yajamāna ā datte yad oṣadhībhir vedim̐ stṛṇāti yad anupauṣya prayāyād grīvabaddham enam amuṣmim̐ loke nenīyeran yat kusīdam apratīttam mayīty upauṣatīhaiva san yamaṃ kusīdaṃ niravadāyānṛṇaḥ suvargaṃ lokam eti yadi miśram iva cared añjalinā saktūn pradāvye juhuyāt | eṣa vā agnir vaiśvānaro yat pradāvyaḥ sa evainam̐ svadayati | ahnāṃ vidhānyām ekāṣṭakāyām apūpaṃ catuḥśarāvam paktvā prātar etena kakṣam upauṣet | yadi dahati puṇyasamam bhavati yadi na dahati pāpasamam etena ha sma vā ṛṣayaḥ purā vijñānena dīrghasattram upa yanti yo vā upadraṣṭāram upaśrotāram anukhyātāraṃ vidvān yajate sam amuṣmim̐ loka iṣṭāpūrtena gacchate | agnir vā upadraṣṭā vāyur upaśrotā''dityo 'nukhyātā tān ya evaṃ vidvān yajate sam amuṣmim̐ loka iṣṭāpūrtena gacchate | ayaṃ no nabhasā puraḥ itya āhāgnir vai nabhasā puro 'gnim eva tad āha | etan me gopāyeti sa tvaṃ no nabhasas pata ity āha vāyur vai nabhasas patir vāyum eva tad āha etan me gopāyeti deva sam̐sphānety āha asau vā ādityo devaḥ sam̐sphāna ādityam eva tad āha etan me gopāyeti ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.