न वा एषो ऽन्यतोवैश्वानरः सुवर्गाय लोकाय प्राभवत् । ऊर्ध्वो ह वा एष आतत आसीत् ते देवा एतं वैश्वानरम् पर्य् औहन्त् सुवर्गस्य लोकस्य प्रभूत्यै । ऋतवो वा एतेन प्रजापतिम् अयाजयन् तेष्व् आर्ध्नोद् अधि तत् ऋध्नोति ह वा ऋत्विक्षु य एवं विद्वान् द्वादशाहेन यजते ते ऽस्मिन्न् ऐच्छन्त स रसम् अह वसन्ताय प्रायच्छत् यवं ग्रीष्मायौषधीर् वर्षाभ्यो व्रीहीञ् छरदे माषतिलौ हेमन्तशिशिराभ्याम् । तेनेन्द्रम् प्रजापतिर् अयाजयत् ततो वा इन्द्र इन्द्रो ऽभवत् तस्माद् आहुः । आनुजावरस्य यज्ञ इति स ह्य् एतेनाग्रे ऽयजत । एष ह वै कुणपम् अत्ति यः सत्त्रे प्रतिगृह्णाति पुरुषकुणपम् अश्वकुणपम् । गौर् वा अन्नम् । येन पात्रेणान्नम् बिभ्रति यत् तन् न निर्णेनिजति ततो ऽधि मलं जायते । एक एव यजेत । एको हि प्रजापतिर् आर्ध्नोत् । द्वादश रात्रीर् दीक्षितः स्यात् । द्वादश मासाः संवत्सरः संवत्सरः प्रजापतिः प्रजापतिर् वावैष एष ह त्वै जायते यस् तपसो ऽधि जायते चतुर्धा वा एतास् तिस्रस्तिस्रो रात्रयो यद् द्वादशोपसदः । याः प्रथमा यज्ञं ताभिः सम् भरति या द्वितीया यज्ञं ताभिर् आ रभते यास् तृतीयाः पात्राणि ताभिर् निर्णेनिक्ते याश् चतुर्थीर् अपि ताभिर् आत्मानम् अन्तरतः शुन्धते यो वा अस्य पशुम् अत्ति माꣳसꣳ सो ऽत्ति यः पुरोडाशम् मस्तिष्कꣳ स यः परिवापम् पुरीषꣳ स य आज्यम् मज्जानꣳ स यः सोमꣳ स्वेदꣳ सः । अपि ह वा अस्य शीर्षण्या निष्पदः प्रति गृह्णाति यो द्वादशाहे प्रतिगृह्णाति तस्माद् द्वादशाहेन न याज्यम् पाप्मनो व्यावृत्त्यै ॥
na vā eṣo 'nyatovaiśvānaraḥ suvargāya lokāya prābhavat | ūrdhvo ha vā eṣa ātata āsīt te devā etaṃ vaiśvānaram pary auhant suvargasya lokasya prabhūtyai | ṛtavo vā etena prajāpatim ayājayan teṣv ārdhnod adhi tat ṛdhnoti ha vā ṛtvikṣu ya evaṃ vidvān dvādaśāhena yajate te 'sminn aicchanta sa rasam aha vasantāya prāyacchat yavaṃ grīṣmāyauṣadhīr varṣābhyo vrīhīñ charade māṣatilau hemantaśiśirābhyām | tenendram prajāpatir ayājayat tato vā indra indro 'bhavat tasmād āhuḥ | ānujāvarasya yajña iti sa hy etenāgre 'yajata | eṣa ha vai kuṇapam atti yaḥ sattre pratigṛhṇāti puruṣakuṇapam aśvakuṇapam | gaur vā annam | yena pātreṇānnam bibhrati yat tan na nirṇenijati tato 'dhi malaṃ jāyate | eka eva yajeta | eko hi prajāpatir ārdhnot | dvādaśa rātrīr dīkṣitaḥ syāt | dvādaśa māsāḥ saṃvatsaraḥ saṃvatsaraḥ prajāpatiḥ prajāpatir vāvaiṣa eṣa ha tvai jāyate yas tapaso 'dhi jāyate caturdhā vā etās tisrastisro rātrayo yad dvādaśopasadaḥ | yāḥ prathamā yajñaṃ tābhiḥ sam bharati yā dvitīyā yajñaṃ tābhir ā rabhate yās tṛtīyāḥ pātrāṇi tābhir nirṇenikte yāś caturthīr api tābhir ātmānam antarataḥ śundhate yo vā asya paśum atti mām̐sam̐ so 'tti yaḥ puroḍāśam mastiṣkam̐ sa yaḥ parivāpam purīṣam̐ sa ya ājyam majjānam̐ sa yaḥ somam̐ svedam̐ saḥ | api ha vā asya śīrṣaṇyā niṣpadaḥ prati gṛhṇāti yo dvādaśāhe pratigṛhṇāti tasmād dvādaśāhena na yājyam pāpmano vyāvṛttyai ||
Roman (IAST) transliteration rendered by HREEM from the edition's Devanagari; the Devanagari is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.