ततश् चाशेषराष्ट्रविनाशम् अवेक्ष्यासौ राजा ब्राह्मणान् अपृच्छत् । कस्माद् अस्मद्राष्ट्रे देवो न वर्षति को ममापराध इति । ते तम् ऊचुः । अग्रजस्य ते ऽर्हेयम् अवनिस् त्वया भुज्यते परिवेत्ता त्वम् इत्य् उक्तः स पुनस् तान् अपृच्छत् । किं मया विधेयम् इति । ते पुनर् अप्य् ऊचुः । यावद् देवापिर् न पतनादिभिर् दोषैर् अभिभूयते तावत् तस्यार्हं राज्यम् । तद् अलम् एतेन तस्मै दीयताम् इत्य् उक्ते तस्य मन्त्रिप्रवरेणाश्मसारिणातत्रारण्ये तपस्विनो वेदवादविरोधवक्तारः प्रयुक्ताः
tataś cāśeṣarāṣṭravināśam avekṣyāsau rājā brāhmaṇān apṛcchat | kasmād asmadrāṣṭre devo na varṣati ko mamāparādha iti | te tam ūcuḥ | agrajasya te 'rheyam avanis tvayā bhujyate parivettā tvam ity uktaḥ sa punas tān apṛcchat | kiṃ mayā vidheyam iti | te punar apy ūcuḥ | yāvad devāpir na patanādibhir doṣair abhibhūyate tāvat tasyārhaṃ rājyam | tad alam etena tasmai dīyatām ity ukte tasya mantripravareṇāśmasāriṇātatrāraṇye tapasvino vedavādavirodhavaktāraḥ prayuktāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.