इष्टजनवियोगादिनाऽत्मनि दुः खातिभूमिः शोकः । यथा--- धातर्निष्करुणो ऽसि शिक्षयसि किं वन्यां शरीरस्थितिं तत्तादृग्विभवा गृहाः क्व नु गताः स्थानं मरुः कल्पितम् । हा नाथाः पतिताः प्रतापनृपतेः क्रोधार्चिषीति द्विषद्- योषाणां तदनूपमश्रुभिरहो जातं स्थलं मारवम्
iṣṭajanaviyogādinā'tmani duḥ khātibhūmiḥ śokaḥ / yathā--- dhātarniṣkaruṇo 'si śikṣayasi kiṃ vanyāṃ śarīrasthitiṃ tattādṛgvibhavā gṛhāḥ kva nu gatāḥ sthānaṃ maruḥ kalpitam / hā nāthāḥ patitāḥ pratāpanṛpateḥ krodhārciṣīti dviṣad- yoṣāṇāṃ tadanūpamaśrubhiraho jātaṃ sthalaṃ māravam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.