महोदधेः -- कान्ते तल्पम् उपागते विगलिता नीवी स्वयं तत्-क्षणात् तद्-वासः श्लथ-मेखला-गुण-धृतं किंचिन् नितम्बे स्थितम् । एतावत् सखि वेद्मि केवलम् अहं तस्याङ्ग-सङ्गे पुनः को ऽसौ कास्मि रतं तु किं कथम् इति स्वल्पापि मे न स्मृतिः
mahodadheḥ -- kānte talpam upāgate vigalitā nīvī svayaṃ tat-kṣaṇāt tad-vāsaḥ ślatha-mekhalā-guṇa-dhṛtaṃ kiṃcin nitambe sthitam / etāvat sakhi vedmi kevalam ahaṃ tasyāṅga-saṅge punaḥ ko 'sau kāsmi rataṃ tu kiṃ katham iti svalpāpi me na smṛtiḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.