भवभूतेः । (मामा। ५।९) शरान् मुञ्चत्य् उच्चैर् मनसिज-धनुर् मक्षि-करवा रुजन्तीमे भासः किरति दहनाभा हिमरुचिः । जितास् तु भ्रू-भङ्गार्चन-वदन-लावण्य-रुचिभिः सरोषा नो जाने मृगदृशि विधास्यन्ति किम् अमी
bhavabhūteḥ | (mā.mā. 5.9) śarān muñcaty uccair manasija-dhanur makṣi-karavā rujantīme bhāsaḥ kirati dahanābhā himaruciḥ / jitās tu bhrū-bhaṅgārcana-vadana-lāvaṇya-rucibhiḥ saroṣā no jāne mṛgadṛśi vidhāsyanti kim amī
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.