कस्यचित् । (स्क्म्सौक। १७५०, मधुर-शीलस्य) यद् वीचीभिः स्पृशसि गगनं यच् च पाताल-मूलं रत्नैर् उद्योतयसि पयसा यत् धरित्रीं पिधत्से । धिक् तत् सर्वं तव जलनिधे यद् विमुच्याश्रु-धारास् तीरे नीर-ग्रहण-विमुखैर् अध्वगैर् उज्झितो ऽसि
kasyacit | (Skmsa.u.ka. 1750, madhura-śīlasya) yad vīcībhiḥ spṛśasi gaganaṃ yac ca pātāla-mūlaṃ ratnair udyotayasi payasā yat dharitrīṃ pidhatse / dhik tat sarvaṃ tava jalanidhe yad vimucyāśru-dhārās tīre nīra-grahaṇa-vimukhair adhvagair ujjhito 'si
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.