आखुभ्यः किं खलैर् ज्ञातं खलेभ्यः किम् अथाखुभिः ।* अन्यद् प्त् पर-गृहोत्खातात् कर्म येषां न विद्यते ॥ विद्स्र्क् ३८।११ *(१२६४) ॥* दुर्जन-दूषित-मनसां पुंसां स्वजने ऽपि नास्ति विश्वासः ।* बालः पायस-दग्धो दध्य् अपि फूत्कृत्य भक्षयति ॥ विद्स्र्क् ३८।१२ *(१२६५) ॥* गुणोत्कर्ष-द्वेषाद् प्त् प्रकृति-महताम् अप्य् असदृशं खलः किंचिद् वाक्यं रचयति च विस्तारयति च । न चेद् एवं तादृक् कमल-कलिकार्ध-प्रतिनिधौ मुनेःग्र् गण्डूषे ऽब्धिः स्थित इति कुतो ऽयं कलकलः
ākhubhyaḥ kiṃ khalair jñātaṃ khalebhyaḥ kim athākhubhiḥ /* anyad pt para-gṛhotkhātāt karma yeṣāṃ na vidyate // VidSrk 38.11 *(1264) //* durjana-dūṣita-manasāṃ puṃsāṃ svajane 'pi nāsti viśvāsaḥ /* bālaḥ pāyasa-dagdho dadhy api phūtkṛtya bhakṣayati // VidSrk 38.12 *(1265) //* guṇotkarṣa-dveṣād pt prakṛti-mahatām apy asadṛśaṃ khalaḥ kiṃcid vākyaṃ racayati ca vistārayati ca / na ced evaṃ tādṛk kamala-kalikārdha-pratinidhau muneḥgr gaṇḍūṣe 'bdhiḥ sthita iti kuto 'yaṃ kalakalaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.