कस्यचित् । (स्क्म्सौक। १४५१, भासोकस्य) नाथ त्वाम् अनुयाचे प्रसीद विजहीहि संगरारम्भम् ।* उन्नति-भाजः संप्रति सन्ति विपक्षाः परं गिरयः ॥ विद्स्र्क् ४१।१५ *(१३९५) ॥* देवः स्व-स्तुतिर् अस्तु नाम हृदि नः सर्वे वसन्त्य् आगमास् तीर्थं न क्वचिद् ईदृग् अत्र भवति त्वत्-खड्ग-धारा यथा । याम् एकः स्व-शरीर-शुद्धि-रसिको मूर्ध्ना प्रतीच्छन् रिपुर् द्वैविध्याद् अनु पञ्चतां तद् अनु च त्रैदश्यम् आप क्षणात्
kasyacit | (Skmsa.u.ka. 1451, bhāsokasya) nātha tvām anuyāce prasīda vijahīhi saṃgarārambham /* unnati-bhājaḥ saṃprati santi vipakṣāḥ paraṃ girayaḥ // VidSrk 41.15 *(1395) //* devaḥ sva-stutir astu nāma hṛdi naḥ sarve vasanty āgamās tīrthaṃ na kvacid īdṛg atra bhavati tvat-khaḍga-dhārā yathā / yām ekaḥ sva-śarīra-śuddhi-rasiko mūrdhnā pratīcchan ripur dvaividhyād anu pañcatāṃ tad anu ca traidaśyam āpa kṣaṇāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.