तिमिरम् इदम् इन्दु-बिम्बात् पूतिर् गन्धो ऽयम् अम्बुरहकोषात् अम्बुरुह-कोषात् ।* निन्दितम् अभिजात-मुखाद् यद् अलीकं वचनम् उच्चरति ॥ विद्स्र्क् ४९।५१ *(१६८८) ॥* यो नीवार-तृणाग्र-मुष्टि-कवलैः संवर्धितः शैशवे पीतं येन सरोजिनी-दल-पुटे होमावशिष्टं पयः । तद् दानासव-पान-मत्त-मधुप व्यालोल-गण्डं गजं सोत्कण्ठं सभयं च पश्यति शनैर् दूरे स्थितस् तापसः
timiram idam indu-bimbāt pūtir gandho 'yam amburahakoṣāt amburuha-koṣāt /* ninditam abhijāta-mukhād yad alīkaṃ vacanam uccarati // VidSrk 49.51 *(1688) //* yo nīvāra-tṛṇāgra-muṣṭi-kavalaiḥ saṃvardhitaḥ śaiśave pītaṃ yena sarojinī-dala-puṭe homāvaśiṣṭaṃ payaḥ / tad dānāsava-pāna-matta-madhupa vyālola-gaṇḍaṃ gajaṃ sotkaṇṭhaṃ sabhayaṃ ca paśyati śanair dūre sthitas tāpasaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.