भासस्य । (स्क्म्सौक। ११२, स्प्द्शाप। १०२, स्म्व्सूमु। २।३७) शिखिपतिर् अतिदुर्लडितः पित्रोर् अभिलषति मध्यम् अधिशयितुम् ।* ताव् अप्य् एक-शरीराव् इति विषमाशश् चिरं जयति ॥ विद्स्र्क् ५।१९ *(८९) ॥* अम्बेयं नेयम् अम्बा न हि खर-कपिशं श्मश्रु तस्या मुखार्धे तातो ऽयं नैष तातः स्तनं उरसि पितुर् दृष्टवान् नाहम् अत्र । केयं को ऽयं किं एतद् युवतिर् अथ पुमान् वस्तु किं स्यात् तृतीयं शम्भोः संवीक्ष्य रूपाद् अपसरति गुहः शङ्कितः पातु युष्मान्
bhāsasya | (Skmsa.u.ka. 112, Spdśā.pa. 102, Smvsū.mu. 2.37) śikhipatir atidurlaḍitaḥ pitror abhilaṣati madhyam adhiśayitum /* tāv apy eka-śarīrāv iti viṣamāśaś ciraṃ jayati // VidSrk 5.19 *(89) //* ambeyaṃ neyam ambā na hi khara-kapiśaṃ śmaśru tasyā mukhārdhe tāto 'yaṃ naiṣa tātaḥ stanaṃ urasi pitur dṛṣṭavān nāham atra / keyaṃ ko 'yaṃ kiṃ etad yuvatir atha pumān vastu kiṃ syāt tṛtīyaṃ śambhoḥ saṃvīkṣya rūpād apasarati guhaḥ śaṅkitaḥ pātu yuṣmān
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.